• சமகால ஜப்பானிய மொழிபெயர்ப்பாளர் ஜின்னி டேப்லே டேக்மோரி உடன் ஒரு நேர்காணல்
• நேர்காணல் கண்டவர்: சியாவோ யூ ஷான்
• தமிழில் : கௌதம சித்தார்த்தன்

 

சமகால உலகளாவிய எழுத்துக்களில் பணிபுரியும் பெண்களின் எழுத்துக்களை, பெண்களின் குரல்களைத் தொடர்ந்து அங்கீகரிக்கும் பாதையாக மொழிபெயர்ப்பதன் முக்கியத்துவம் உள்ளது. பெண்களைப் படிக்கும் செயல் என்பது,  ஜப்பானிய நவீன இலக்கியத்தை – ஜப்பானிய வாழ்வியலைப் படிக்கும் செயலிலிருந்து வேறுபடுத்த முடியாதது – இந்த உண்மையை நாம் தொடர்ந்து அங்கீகரிக்க வேண்டும்.

இந்த சிந்தனையின் நீட்சியாக  ஜப்பானிய மொழிபெயர்ப்பாளர் ஜின்னி டேப்லே டேக்மோரி உடனான இந்த நேர்காணல் எடுக்கப்பட்டது. ஜப்பானிய இலக்கியம் ஆண்களும் பெண்களும் ஒரே மாதிரியாகக் கட்டமைக்கப்பட்ட நிலப்பரப்பாக இருந்தாலும், தேசம் சார்ந்த அரசியல் மற்றும் பாலினம் பற்றிய அனுமானங்கள் அதன் இலக்கியத்தில் பிரதிபலிக்கும் உண்மைகள் மற்றும் கருத்துகளை ஆராயும்போது சிந்தனையைத் தூண்டும் விவாதத்தை உருவாக்குகிறது. ஜப்பானில் பெண் மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் மற்றும் எழுத்தாளர்களுக்காக வாதிடும் டேப்லே  டேக்மோரி, சயாகா முராட்டா, கியோகோ நகாஜிமா, கவோரி ஃபுஜினோ போன்ற பலரின் விருது பெற்ற நூல்களை மொழிபெயர்த்துள்ளார். பின்வரும் உரையாடலில், சமகாலக்  கவிஞரான சியாவோ யூ ஷானுடன், அத்தகைய முக்கியமான, நன்கு விரும்பப்பட்ட படைப்புகளை மொழிபெயர்ப்பதற்கான அவரது செழிப்பான முயற்சிகளைப் பற்றி அவர் பேசுகிறார்.

***

சியாவோ யூ ஷான் : ஜப்பானில் பெண்களின் இலக்கியப் படைப்புகளின் பற்றாக்குறை இருக்கிறது என்றாலும், அந்நாட்டின் வெளியீட்டுச் சந்தையானது பாலினப் படிநிலையில் வேரூன்றியதாகத் தெரிகிறது, பெண்களின் புத்தகங்கள் பெரும்பாலும் பெண்களால் விற்பனை செய்யப்பட்டு படிக்கப்படுகின்றன. ஜப்பான் இலக்கியத்தில் உங்கள் அனுபவம் இதுவா? அப்படியானால், ஜப்பானில் உள்ள பெண்கள் எழுதும் விதத்தை அது பாதித்துள்ளதாக நீங்கள் நினைக்கிறீர்களா?

ஜின்னி டேப்லே டேக்மோரி : பெண்களின் புத்தகங்கள் குறைவாக இருப்பதாக நான் நினைக்கவில்லை – மாறாக, நிறைய பெண் எழுத்தாளர்கள் உள்ளனர்! நிறைய பெண்கள் பதிப்பகத்திலும் வேலை செய்கிறார்கள், அந்த விஷயத்தில், பெண் எழுத்தாளர்களின் படைப்புகள் குறிப்பாக பெண்களை நோக்கி விற்பனை செய்யப்பட்டு படிக்கப்படுவதை நான் கவனிக்கவில்லை. அதற்கான புள்ளிவிவரங்கள் என்ன வெளிப்படுத்தக்கூடும் என்று எனக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. ஜப்பானில் பெண்கள் இலக்கியத்தின் வரலாற்று வளர்ச்சியைப் பார்க்கும்போது அதில் சில உண்மை இருக்கலாம். இருப்பினும், எனது சொந்த அவதானிப்புகளிலிருந்து, சில சந்தர்ப்பங்களில் இது உண்மை என்று நான் கூறுவேன்; உதாரணமாக, Boys’ Love manga என்ற நூல் பெண்களுக்காக பெண்களால் எழுதப்பட்டது, ஆனால் அது மிகவும் சிறப்பானது. 2017 இல், வசேடா புங்காகு -வின் whopping tome Joseigo (女性号, பெண்கள் பதிப்பு) வெளியிட்டது, அது ஒரு வாரத்தில் விற்றுத் தீர்ந்துவிட்டது! பெண்கள் மட்டுமே வாங்குகிறார்கள் என்பதில் எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை. தெளிவான ஒரு விஷயம் என்னவென்றால், அகுதாகவா மற்றும் நவோகி விருதுகளுக்கு இணையாக, பெண்கள் பெரிய இலக்கியப் பரிசுகளைப் பெறுகிறார்கள். இந்தப் பரிசு பெற்ற ஆசிரியர்கள் பெண்களுக்காகவே எழுதுகிறார்கள் என்ற எண்ணம் எனக்கு வரவில்லை.

யூ ஷான் : ஆம், ஜப்பானிய இலக்கியத்தில் பெண்கள் மிக முக்கியமான, நன்கு மதிக்கப்பட்ட இருப்பைக் கொண்டுள்ளனர் என்பதை நான் நிச்சயமாக ஒப்புக்கொள்கிறேன் – மற்ற நாடுகளைக் காட்டிலும் அதிகமாக! நீங்கள் கூறியது போல், ஜப்பானிய இலக்கியத்தின் வரலாற்று வளர்ச்சியில், பொருள் பாலினக் கருத்துகளுடன் வேரூன்றியுள்ளது என்பதற்கான சில குறிப்புகள் உள்ளன: பெண்கள் அன்றாட வாழ்க்கையின் தொழில்களில் அதிகம் ஈடுபடுகிறார்கள், ஆண்கள், அரசியல் மற்றும் மனோதத்துவ விஷயங்களில்.

டேக்மோரி  : மிக நீண்ட காலத்திற்கு முன்பு வரை அப்படித்தான் இருந்தது, ஆனால் இப்போதெல்லாம் எல்லைகள் அவ்வளவு தெளிவாக உள்ளன என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. வகை, எழுதும் பாணி மற்றும் பொருள் அடிப்படையில் இப்போது பெண்களின் எழுத்தில் மகத்தான வேறுபாடு உள்ளது. பெண் எழுத்தாளர்கள் எந்தவொரு குறிப்பிட்ட விஷயத்திலோ அல்லது பாணியிலோ மட்டுப்படுத்தப்படுவதில் திருப்தி அடைவதில்லை என்று நான் நினைக்கவில்லை, சில சமயங்களில், அவர்கள் இந்த எல்லைகளை மிகவும் கண்கவர் மற்றும் புதுமையான வழிகளில் வெடிக்கிறார்கள் . சிலர் மிக நுட்பமாக கடந்த கால இலக்கியங்களை மறுபரிசீலனை செய்கிறார்கள், ஆலிசன் மார்கின் பவல் மொழியாக்கம் செய்த  ஹிரோமி கவாகாமி யின் நாவலான The Ten Loves of Nishino -விலிருந்து, The Tale of Genji -க்குத் திரும்புகிறார்கள். தற்கால எழுத்தாளர்கள் யுகியோ மிஷிமா, நட்சுமே சோசெகி …  போன்ற பெரியவர்களின் தரத்திற்கு அருகில் இல்லை என்று கூறும் விமர்சகர்கள் உள்ளனர், ஆனால் இலக்கியத்தைப் பற்றி எனக்கு வித்தியாசமான பார்வை உள்ளது.

யூ ஷான்  : சக மொழிபெயர்ப்பாளர்களான ஆலிசன் மார்கின் பவல் மற்றும் லூசி நோர்த் ஆகியோருடன் இணைந்து நீங்கள் நிறுவிய “Strong Women, Soft Power” அமைப்பின் நோக்கங்களில் ஒன்று, ஜப்பானில் உள்ள பெண் எழுத்தாளர்களின் கவனத்தை ஈர்ப்பது என்று நீங்கள் கூறுகிறீர்களா? பாலின சமத்துவத்தை நோக்கிய நாடு, பாலின பாகுபாட்டிற்கு அதிக விழிப்புணர்வு மற்றும் எதிர்ப்புணர்வை ஏற்படுத்தும் என்று நினைக்கிறீர்களா?

டேக்மோரி  : “Strong Women, Soft Power”   என்பது முதலில் மொழிபெயர்ப்பாளர்களின் கூட்டாகும், மேலும் ஜப்பானிய பெண் எழுத்தாளர்கள் தங்களது மொழிபெயர்ப்புகளின் மூலம் தங்களுக்காக குரல் கொடுப்பதே எங்கள் நோக்கம். எந்த விதமான பெண்ணியம் அல்லது பெண்ணிய விமர்சனத்தை அவர்கள் மீது திணிப்பது எங்கள் நோக்கமல்ல; அவர்களின் படைப்புகள் பற்றிய விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவதையும், ஆண்கள் மற்றும் பெண் எழுத்தாளர்களின் மொழிபெயர்ப்பில் உள்ள ஏற்றத்தாழ்வை முன்னிலைப்படுத்துவதையும் நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளோம் (இது ஜப்பானில் மட்டும் அல்ல). அதே நேரத்தில், பெண் எழுத்தாளர்கள் மற்றும் பெண் மொழிபெயர்ப்பாளர்களின் படைப்புகளை மேம்படுத்துவதற்கான தளத்தை நாங்கள் வழங்குகிறோம், இருப்பினும் நாங்கள் எங்கள் ஆண் சக ஊழியர்களுடன் தொடர்ந்து ஒத்துழைக்கிறோம்.

யூ ஷான்  : ஆனால் ஜப்பானிய பெண் எழுத்தாளர்களுக்கு சர்வதேச அளவில் ஒரு வலுவான இருப்பை வழங்குவதும், பெண் மொழிபெயர்ப்பாளர்களைப் பயன்படுத்துவதும் இயல்பிலேயே அரசியல் என்ற உண்மையை நீங்கள் காண்கிறீர்களா?

டேக்மோரி  : ஆம், இது நிச்சயமாக ஒரு பெண்ணிய முயற்சியாகும், முக்கியமாக அமெரிக்காவிலும் இங்கிலாந்திலும் வெளியீட்டு வணிகத்தில் நீண்டகால ஏற்றத்தாழ்வை நிவர்த்தி செய்வது, ஆனால் பரந்த மாற்றங்களுடன் இருக்கலாம்.

யூ ஷான் : உங்களின் மிகச் சமீபத்திய மொழிபெயர்ப்பு, சயாகா முராட்டா -வின் Convenience Store Women, பரவலாகப் பாராட்டப்பட்டது, மேலும் “சாத்தியமற்ற பெண்ணியக் கதை” என்று அடிக்கடி பாராட்டப்பட்டது. நான் புத்தகத்தைப் படித்தபோது, இதைத்தான் நானும் கண்டேன், அதில் மையக் கதாபாத்திரமான கெய்கோ தனது சொந்த தர்க்கம் மற்றும் பெண் சார்ந்த மதிப்பின்படி செயல்படுகிறது. இருப்பினும், இந்த வாசிப்பு மேற்கத்திய கண்ணோட்டத்தில் இருந்து தோன்றியிருக்கலாம், மேலும் கெய்கோவின் ஒருமைப்பாடு ஜப்பானிய சமூக இயக்கவியலில் குறிப்பாக பரவலாக உள்ள உள்/வெளிப்புற முன்னுதாரணத்தைப் பற்றி அதிகம் பேசுகிறது. ஜப்பானிய வாசகர்களும் இந்த நாவலை பெண்ணியம் என்று, படிக்க ஊக்குவிக்கப்படுகிறார்களா என்பதில் நான் ஆர்வமாக உள்ளேன்.

டேக்மோரி  : உண்மையில், இது எனது சமீபத்திய மொழிபெயர்ப்பு அல்ல: கியோகோ நகாஜிமா -வின் The Little House 2019 -ல் டார்ஃப் பதிப்பகத்தால் வெளியிடப்பட்டது, மேலும் சயாகா முராட்டா -வின் Earthlings  வெளியிடப்பட உள்ளது. அது ஒருபுறம் இருக்க, பெண்ணிய வாசிப்பு பெரும்பாலும் மேற்கத்திய கண்ணோட்டத்தில் இருந்து உருவாகிறது என்பதை நான் உங்களுடன் ஒப்புக்கொள்கிறேன். மேற்கத்திய வாசகர்களால் நினைத்துப் பார்க்க முடியாத ஷிராஹாவுக்கு அவர்கள் உண்மையில் அனுதாபம் காட்டுகிறார்கள் என்று சில ஜப்பானியப் பெண் வாசகர்களிடமிருந்து கேட்டு ஆச்சரியமடைந்ததாக சயாகா முராட்டா கூறினார். ஜப்பானிய வாசகர்களைப் பொறுத்தவரை, கெய்கோ கதாபாத்திரத்தின் மூலம்  சாதாரணமாக நடப்பது பற்றிய நமது பார்வையை முராட்டா  எவ்வாறு இயல்பானதாக மாற்றியமைக்கிறார் – அதுவே நான் அதைப் படித்தபோது என்னை மிகவும் பாதித்தது. பெண்ணியப் பிரச்சனைகள் உள்ளன, ஆனால் அவை முன்வைக்கப்படவில்லை. ஆனால் எல்லா வாசகர்களும் தங்கள் சொந்த அனுபவத்தை ஒரு புத்தகத்திற்குக் கொண்டு வருகிறார்கள், எனவே அது பரந்த உலகில் வெளிவந்தவுடன், அவர்கள் அதில் வெவ்வேறு விஷயங்களைக் காண்பார்கள். முராட்டா எப்போதும் ஒரு புத்தகம் என்பது ஒரு  இசை போன்றது என்றும், வாசகர்கள் தான் இசைக்கலைஞர்கள் என்றும் கூறுகிறார்; ஒரு புத்தகம் அவர்களின் செயல்திறனுடன் மட்டுமே நிறைவடைகிறது.

யூ ஷான்  : எந்த வாசகரும்-பாலினம் பொருட்படுத்தாமல் – எந்தவொரு வாசகரும் விரும்பத்தகாத தவறான மனிதனாக இருக்கும் (இன்செல்ஸ் –  பெண்களையும் சமூகத்தையும் தங்கள் காதல் வெற்றிக்குக் குறைகூறும் வேற்று பாலின ஆண்கள் – போல!) ஷிராஹாவிடம் அனுதாபம் காட்டுவது எனக்கும் அதிர்ச்சி அளிக்கிறது. அது ஏன் என்று நினைக்கிறீர்கள்?

ஜப்பானில் உள்ள “பெண்ணியப் பிரச்சனைகள்” இணக்கமற்ற பிரச்சினைகளுடன் தொடர்புள்ளதாக ஏதேனும் வழக்குகள் உள்ளனவா என்று எனக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. எடுத்துக்காட்டாக, திருமணத்திற்கு முன்னுரிமை கொடுக்காத அல்லது குழந்தையில்லாமல் இருக்க விரும்பும் பெண்கள், பெண்மையின் பொதுவான கருத்துக்களைத் தகர்க்கிறார்கள்; இந்தப் பெண்களை, பெண்ணியக் கருத்துக்களை நிலைநிறுத்துவதாக நினைத்துப் பழகிவிட்டோம் என்று நினைக்கிறேன், குறிப்பாக ஜப்பானில், பெண்ணியவாதியாக இருப்பது என்பது சமூகத்தில் ஓரளவுக்கு வெளிநாட்டவராக இருக்க வேண்டும். ஜப்பானிய வாசகர்களுக்கு, இயல்பான நிலைக்கு எதிரான ஒரு பெண்ணின் தீவிர எதிர்ப்பைப் பற்றி வாசிப்பது ஒரு பெண்ணிய அனுபவம் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்களா?

உங்கள் சமீபத்திய மொழிபெயர்ப்புகளில், பெண்ணிய கருப்பொருள்கள் அல்லது வாசிப்புகளையும் நீங்கள் காண்கிறீர்களா?

டேக்மோரி  : ஏன் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை—என்னையும் அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்குகிறது! ஒருவேளை அவர்கள் ஏதோ ஒரு வகையில் அவர் மீது பரிதாபப்பட்டிருக்கலாம்; எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அவர் ஒரு வெளிநாட்டவர், இது பெரும்பாலான ஜப்பானியர்களுக்கு வசதியான நிலையில் இல்லை. ஆனால், பல மேற்கத்தியப் பெண்கள் தற்காப்பற்ற ஆண்களையும் பாதுகாப்பதை நான் காண்கிறேன். அணுகுமுறைகள் கலாச்சாரம் மற்றும் வளர்ப்பில் மிகவும் ஆழமாக உட்பொதிக்கப்பட்டுள்ளன, சில பெண்களால் அதைத் தாண்டிப் பார்க்க முடியாது, மேலும் அவை சமத்துவமின்மையை நிலைநிறுத்துகின்றன.

இணக்கமின்மையின் சிக்கலைப் பொறுத்தவரை, நீங்கள் எங்கிருந்து வருகிறீர்கள் என்பதை என்னால் பார்க்க முடிகிறது, மேலும் அதில் தெளிவான வழக்குகள் இருப்பதை நீங்கள் சொல்வது சரிதான் என்று நினைக்கிறேன். சயாகா முராட்டாவின் Earthlings, Convenience Store Woman – க்கு முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒரு வெளிநாட்டவரின் அனுபவத்தை நிச்சயமாகச் சித்தரிக்கிறது. பல விமர்சகர்கள் இதை “மனதைக் கவர்வது” என்று அழைக்கிறார்கள், இது எனது சொந்த அனுபவம் (கடந்த நான்கு பக்கங்களில் என் தலை வெடிப்பதை உணர்ந்தேன்). ஆனால் அது முழுப் படம் என்று நான் நினைக்கவில்லை. உதாரணமாக, கியோகோ நகாஜிமாவின் The Little House -ஐ எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்: கதைசொல்லி டாக்கி, வறிய வடக்கிலிருந்து வந்தவர், தொடக்கப் பள்ளியிலிருந்து நேராக டோக்கியோவில் பணிப்பெண்ணாக பணியாற்ற அனுப்பப்பட்டார். அவளோ அல்லது புத்தகத்தில் உள்ள மற்ற கதாபாத்திரங்களோ இணக்கமற்றவர்களாகப் பார்க்க முடியாது, ஆனால் கதையில் இன்னும் பல பெண்ணியக் கூறுகள் உள்ளன.

யூ ஷான் :  கிட்ரெட்ஜ் செர்ரியின் 1987 ல் வெளிவந்த புத்தகமான Womansword – ல், ஜப்பானிய பெண்மை மற்றும் பெண்மைக்கு வழக்கமான தன்மை, வரலாறு மற்றும் அளவு ஆகியவற்றைக் குறிக்கும் மற்றும் ஒதுக்கும் மொழிக்காக ஜப்பானிய அகராதியை ஆழமாக ஆராய்ந்தார். சில சொற்கள் யூகிக்கக்கூடிய ஒரே மாதிரியானவை (蚤の夫婦/ “பிளீ ஜோடி,” இதில் பெண், தன் ஆண் துணையை விட உயரமானவள்) மற்றும் சில வலிமிகுந்த பழமையானவை (内城の功/ “ஒரு ஆணின் வெற்றிக்கு அவனது மனைவியின் தியாகம்”). உங்கள் மொழிபெயர்ப்புகளில் இதுபோன்ற பாலின சொற்களை நீங்கள் எப்போதாவது சந்தித்திருக்கிறீர்களா, அதை நீங்கள் எப்படிச் செய்கிறீர்கள்?

டேக்மோரி  : எந்த குறிப்பிட்ட வழக்குகளையும் என்னால் நினைத்துப் பார்க்க முடியவில்லை, ஆனால் அது மொழியில் மிகவும் உட்பொதிக்கப்பட்டிருந்தாலும், ஏதோவொரு கட்டத்தில் நான் நிச்சயமாக அதைக் கண்டிருக்கிறேன். உதாரணமாக,  “மனைவி” அதாவது 家内 (அதாவது “வீட்டிற்குள்” என்று பொருள்)  ஆனால் எனது அணுகுமுறை வேறு எந்த மொழிபெயர்ப்புச் சிக்கலைப் போலவே இருக்கும்: உரைக்குள் அதன் செயல்பாடு என்ன? குறிக்கப்பட்டுள்ளதா இல்லையா? மொழிபெயர்ப்பாளராக எனது பங்கு அசல் உரையை ஆங்கிலத்தில் மீண்டும் உருவாக்குவதென்பது, பயன்படுத்தப்படும் மொழியைப் பற்றிய எனது கருத்துக்களைச் செருகுவது அல்ல. நிச்சயமாக, எனது மொழிபெயர்ப்பு ஒரு வாசகனாக, புத்தகத்தைப் பற்றிய எனது விளக்கத்தைப் பொறுத்தது, ஆனால் என்னால் முடிந்தவரை ஆசிரியரின் நோக்கமாக எனக்குத் தோன்றுவதை மீண்டும் உருவாக்க முயற்சிக்கிறேன். உதாரணமாக,家内 என்ற வார்த்தை அசலில் குறிக்கப்படவில்லை என்றால், நான் ஆங்கிலத்தில் “மனைவி” என்று வெறுமனே பயன்படுத்துவேன் – ஆனால் அது ஒரு குறிப்பிட்ட புள்ளியைப் பெறுவதற்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது என்று மொழிபெயர்ப்புச் சூழல் காட்டினால், நான் அதைச் செய்ய முயற்சிக்கலாம்.

யூ ஷான் : ஜப்பானில் உள்ள பல பெண் எழுத்தாளர்கள் தங்கள் படைப்புகளில் பாலியல், பெண்மை, பாலின விதிமுறைகள் மற்றும் சமூக எதிர்ப்புகளை எதிர்கொள்கிறார்கள், இருப்பினும் பெண்ணிய அரசியலில் முன்னோக்கி வேகம் இல்லாத ஒரு ஏமாற்றம் உள்ளது. நீங்கள் இங்கு பணியாற்றிய பெண் எழுத்தாளர்கள் மற்றும் மொழிபெயர்ப்பாளர்களிடையே கட்டமைப்பு, சமூக மாற்றத்திற்கான ஒரு விழிப்புணர்வை நீங்கள் உணர்கிறீர்களா அல்லது இலக்கியத்திற்கும் அரசியலுக்கும் இடையில் பரஸ்பர தனித்துவம் அதிகமாக உள்ளதா?

டேக்மோரி  : சரி, மேற்கத்திய நாடுகளுக்கும் ஜப்பானுக்கும் இடையே கலாச்சார வேறுபாடுகள் இருப்பதை நீங்கள் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். மேற்கில், நாம் நமது கருத்துக்களில் அதிக உறுதியுடன் இருக்க முனைகிறோம், மேலும் ஒரு குறிப்பிட்ட அளவிற்கு, நமது கலாச்சாரங்கள் நம்மைக் கோருகின்றன. ஆனால் ஜப்பானில் அது வேலை செய்யாது-உண்மையில், மிகவும் ஆக்ரோஷமாக இருப்பது பெரும்பாலும் விரும்பிய விளைவை எதிர்க்கும் அல்லது சம்பந்தப்பட்ட நபருக்கு வாழ்க்கையை மிகவும் சங்கடமானதாக மாற்றும். எடுத்துக்காட்டாக, ஷியோரி இடோ, தனது வன்புணர்வுக்கு எதிரான நீதிமன்ற வழக்கை கைவிட மறுத்ததால் வெளிநாடு செல்ல வேண்டியிருந்தது, மற்றும் அவரது புத்தகமான Black Box – ன்  வெளியீடு. (ஜப்பானில் ஆண்கள் மற்றும் பெண்கள் என அவருக்கு ஏராளமான ஆதரவாளர்கள் உள்ளனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது). பெண்கள் தங்கள் கருத்துக்களை ஒருபோதும் கூறுவதில்லை என்று சொல்ல முடியாது: சில அரசியல்வாதிகள் பெண்களை, “குழந்தை இயந்திரங்கள்” என்று குறிப்பிடுவது அல்லது வேலை செய்யும் போது அவர்கள் ஹை ஹீல்ஸ் அணிய வேண்டும் என்று ஆணையிடுவது போன்ற மூர்க்கத்தனமான கருத்துக்களை வெளியிட்ட பிறகு எதிர்ப்புகளை எதிர்கொண்டுள்ளனர்.

விரக்தி இருப்பதாக நான் நினைக்கிறேன், ஆனால் வெளிப்படையாக, மேற்கிலும் நான் அதைப் பெறுகிறேன். நான் வந்த இங்கிலாந்தில், சமீப வருடங்களில் வன்புணர்வு வழக்குகள் உண்மையில் குறைந்துள்ளன, அதே வேலைகளில் ஆண்களை விட பெண்கள் இன்னும் குறைவாகவே சம்பாதிக்கிறார்கள் என்பது வெறித்தனமாக இருக்கிறது. ஆனால் குறிப்பாக இலக்கியம் என்று வரும்போது, சில எழுத்தாளர்கள் அரசியலைப் பற்றி வெளிப்படையாகப் பேசுகிறார்கள்: எடுத்துக்காட்டாக, கியோகோ நகாஜிமா, சமூக ஊடகங்களில் அரசியலைப் பற்றி தொடர்ந்து இடுகையிடுகிறார், மேலும் மீகோ கவாகாமி பெண்ணியம் பற்றி நேர்காணல்களில் வெளிப்படையாகப் பேசுகிறார். மற்ற எழுத்தாளர்கள் தங்கள் படைப்புகளைத் தனக்குத்தானே பேச அனுமதிக்க விரும்புகிறார்கள்: மியுகி மியாபே பத்திரிகைகளுடன் பேசவோ அல்லது பொதுவில் தோன்றவோ மறுக்கிறார், அதே சமயம் சயாகா முராட்டா மக்கள் பார்வையில் இருப்பதில் மகிழ்ச்சியடைகிறார், ஆனால் எப்போதும் அவர் அரசியல் இல்லை என்று கூறுகிறார், அவருடைய புத்தகங்களில் அவர் சமூகத்தின் சில அம்சங்களில் ஒரு கவனத்தை ஈர்க்கிறார். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, எங்கள் குழுவின் கவனம் ஜப்பானிய பெண் எழுத்தாளர்களின் இலக்கியமாகும், எனவே அதன் பெயர்: Strong Women, Soft Power. (வலுவான பெண்கள், மென்மையான சக்தி)

யூ ஷான்  : அப்படியானால், பாலின சமத்துவத்தை நோக்கிய ஜப்பானின் இயக்கம் மற்றும் அதில் பெண் எழுத்தாளர்கள் வகிக்கும் பங்கு குறித்து நீங்கள் நம்பிக்கையுடன் இருக்கிறீர்களா? ஜப்பானிய இலக்கியத்தின் வளர்ச்சியை எப்படிப் பார்க்கிறீர்கள்?

டேக்மோரி  : நல்லது, ஜப்பானில் சமூகம் மாறுகிறது என்று நினைக்கிறேன் — இரண்டு தசாப்தங்களில் நான் பெரிய மாற்றங்களைக் கண்டிருக்கிறேன் அல்லது நான் இங்கு வாழ்ந்து வருகிறேன். பாலின சமத்துவத்தை நெருங்குவதற்கு முன்பு இன்னும் நிறைய மாற வேண்டும் என்று சொன்னால் (நான் முன்பு கூறியது போல், மற்ற நாடுகளிலும் இது உண்மை என்று நான் நினைக்கிறேன்). இளைஞர்கள் முன்னோக்கிச் செல்லும் புதிய சவால்களை எதிர் கொள்வார்கள், மேலும் அந்த சவால்களைப் பிரதிபலிக்கும் மற்றும் ஆராயும் படைப்புகளை எழுத்தாளர்கள் உருவாக்குவார்கள் என்று நான் கற்பனை செய்கிறேன். அவர்கள் என்ன கொண்டு வருகிறார்கள் என்பதைப் பார்க்க ஆவலுடன் காத்திருக்கிறேன்.

யூ ஷான்  : ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புகளைப் பொறுத்தவரை, சில உள்ளடக்கங்கள் அல்லது தொனிகளில் சிலவகை  சார்பு இருப்பதாக நீங்கள் எப்போதாவது உணர்ந்திருக்கிறீர்களா? ஹாருகி முரகாமியின் வெற்றிகரமான வெற்றிக்குப் பிறகு,  உதாரணமாக, ஜப்பானிய புனைகதைகளில் அவரது மிதமான மாயாஜால யதார்த்தவாதத்தைப்  பரப்பியதாகத் தோன்றியது, பின்னர் மொழிபெயர்ப்பில் தோன்றிய பல நூல்கள் அந்தக் குறிப்பிட்ட பாணியில் இணைக்கப்பட்டன.

டேக்மோரி  : மொழிபெயர்க்கப்பட்ட இலக்கியங்களை வெளியிடுவது பெரும்பாலும் மிகவும் ஆபத்தானதாகக் கருதப்படுகிறது, ஏனெனில் ஆசிரியர்கள் பெரும்பாலும் அசல் படைப்பை அவர்களுக்காகப் படைக்க முடியாது, எனவே பல வெளியீட்டாளர்கள் முந்தைய வெற்றிகளைப் பயன்படுத்த விரும்புவதில் ஆச்சரியமில்லை. பல ஆண்டுகளாக, “அடுத்த ஹாருகி முரகாமி யார்?” என்று  வெளியீட்டாளர்கள் மற்றும் முகவர்கள் என்னிடம் கேட்கிறார்கள். ஜப்பானில் உருவான கிராஃபிக் நாவல் வகையான மங்கா மற்றும் எளிதில் படிக்கக்கூடிய லைட் நாவல் தொடர்கள் இன்னும் பெரிய அளவில் வெளியிடப்படுகின்றன, குறிப்பாக அமெரிக்காவில். ஆனால் பல பதிப்பாளர்கள் புதிய படைப்புகளுக்கு வாசல்களைத் திறந்திருக்கிறார்கள். உதாரணமாக, உலகெங்கிலும் உள்ள மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் பெண் எழுத்தாளர்களை மொழிபெயர்ப்பில் ஊக்குவிப்பதற்காக ஒரு கூட்டு முயற்சியை மேற்கொள்ளத் தொடங்கியதிலிருந்து, பெண்கள் மொழி பெயர்ப்பு மாதம் போன்ற முன்முயற்சிகளுடன், ஜப்பானிய பெண் எழுத்தாளர்களைப் பற்றி என்னிடம் வெளியீட்டாளர்களும் முகவர்களும் கேட்கிறார்கள். இப்போது அதிகமான பெண் எழுத்தாளர்கள் ஆங்கிலத்தில் வெளியிடப்படுகிறார்கள்—அந்த அளவுக்கு ஆண் ஆசிரியர்கள் போதுமான அளவு வெளியிடப்படவில்லை என்று சில முணுமுணுப்புகளை நான் கேட்டிருக்கிறேன்! ஆனால் நான் இதை மிகவும் முற்போக்கான படிநிலையாகப் பார்க்கிறேன்: இப்போது ஆங்கிலம் பேசும் நாடுகளில் உள்ள வாசகர்கள் ஜப்பானைப் பற்றி மிகவும் சமநிலையான பார்வையைக் கொண்டிருக்க முடியும், ஏனெனில் இந்த பெண் எழுத்தாளர்கள் மூலம் சமூகத்தின் பெண் கண்ணோட்டத்தைப் பற்றி படிக்க முடியும். இலக்கியம் இதயங்களையும் மனதையும் மாற்றும் ஆற்றல் கொண்டது என்று நான் நம்புகிறேன் – soft power என்னும் மென்மையான சக்தியின் வரையறை.

 

***

ஜப்பானிய நவீன இலக்கிய உலகில் வேகமாக வளர்ந்து வரும் மிக முக்கியமான மொழிபெயர்ப்பாளரான ஜின்னி டேப்லே டேக்மோரி (Ginny Tapley Takemori),  ஜப்பானின் கிராமப்புறங்களில் வசிக்கிறார்; ஆரம்பகால இலக்கிய ஜாம்பவான்களான இசுமி கியோகா மற்றும் ஒகமோட்டோ கிடோ முதல் சமகால எழுத்தாளர்களான ரியு முரகாமி மற்றும் மியாபே மியுகி வரை பத்துக்கும் மேற்பட்ட  சமகால ஜப்பானிய நவீன எழுத்தாளர்களின் புனைகதைகளை மொழிபெயர்த்துள்ளார். அவரது மொழிபெயர்ப்பில் வெளிவந்துள்ள, சயாகா முராடாவின், அகுடகாவா பரிசு பெற்ற நாவலான  Convenience Store Woman நூல், தி நியூ யார்க்கரின் சிறந்த புத்தகங்கள் வரிசையில் இடம்பெற்றது. பிரிட்டிஷ் புத்தக விற்பனையாளர் அமைப்பில் உருவாக்கப்பட்டுள்ள   Foyles Books of the Year -2018,  இண்டீஸ் சாய்ஸ் விருது மற்றும் சிறந்த மொழிபெயர்க்கப்பட்ட புத்தக விருதுக்காகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது.  2019 -ல் வெளியிடப்பட்ட கியோகோ நகாஜிமாவின்  The Little House நூல் நவோகி பரிசு பெற்றள்ளது. அவரது சமீபத்திய மொழிபெயர்ப்புகளில் சயாகா முராட்டாவின்  Earthlings  (அக்டோபர் 2020) மற்றும் கியோகோ நகாஜிமாவின் Things Remembered and Things Forgotten  (Ian MacDona உடன் இணை மொழிபெயர்ப்பு) ஆகியவை அடங்கும்.

ஜப்பானின் டோக்கியோவில் வசிக்கும் சமகாலக்  கவிஞரான சியாவோ யூ ஷான் ( Xiao Yue Shan),  சீனாவின் டோங்கியிங்கில் பிறந்தவர். 2019 -ல் வெளிவந்த How Often I Have Chosen Love என்ற அவரது புத்தகம்,  Frontier Poetry என்னும் அமைப்பின் பரிசை வென்றுள்ளது.

 

***

நன்றி : Asymptote Journal