***

செக்ஸ் இல்லாத எதிர்காலத்தை நான் அடிக்கடி கற்பனை செய்கிறேன். பலர் இதை விசித்திரமாக நினைக்கிறார்கள், ஆனால் என்னைப் பொறுத்தவரை இது ஒரு அற்புதமான ஏக்கத்தை உணரும் ஒரு உலகம்.

நான் இன்னும் குழந்தையாக இருந்தபோது, “செக்ஸ்” (ஜப்பானிய மொழியில் இது கரடு முரடான ஒழுங்கற்ற கட்டகானா* ஸ்கிரிப்ட்டில் எழுதப்பட்டுள்ளது, மேலும் இது வெவ்வேறு பாலினங்களுக்கிடையேயான உடலுறவைக் குறிக்கிறது) என்ற வார்த்தையைக் காண்பதற்கு முன்பு, இந்த கருத்து என் உலகில் இல்லை. ஒவ்வொரு நாளும் நான் என் உடலைப் பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டேன். எனக்கு சுமார் 3 வயதாக இருந்தபோது, எனக்குள் நான் ஆராய்ந்து பார்த்தது நினைவிருக்கிறது.  நான் சில இடங்களை ஆராய்ந்தபோது, எனக்குள் இருந்த தண்ணீர்,  என் முழுவதிலும் இருந்து திடீரென ஆவியாகி விட்டதைப் போல உணர்ந்தேன்.. இது என்னுள் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. எனது விசித்திரமான மற்றும் அற்புதமான கண்டுபிடிப்பை “எப்பி” (பெரு மகிழ்ச்சி) என்று அழைத்தேன், இது எனக்கு அழகாகவும் மர்மமாகவும் தோன்றியது. அதில் எலக்ட்ரானிக் மோதிரம் இருந்தது, அது எப்படியாவது உணர்வுக்கு ஏற்றது என்று நான் நினைத்தேன்.

நான் ஆரம்பப் பள்ளியைத் தொடங்கியபோது, வாசகர்களின் கண்டுபிடிப்புகள் பற்றிய கடிதங்களைக் கேட்டு மங்கா இதழில் ஒரு பத்தி இருந்தது. எனது “எப்பி” கண்டுபிடிப்பைப் பற்றி நான் எழுதலாமா என்று யோசித்தேன், ஆனால் நான் மறுபரிசீலனை செய்தேன் – என் உடலில் (மற்றும் எல்லோரிடமும், இதுவரை நான் மட்டுமே இருந்த போதிலும், இந்த நம்பமுடியாத கண்டுபிடிப்பைப் பற்றி பெரியவர்களுக்கு தெரியப்படுத்தக்கூடாது. அதை நானே சோதித்தேன்) இன்னும். அவர்களின் உடலில் உள்ள நீர் ஆவியாக மாறும் என்பது அவர்களின் கனவில் கூட யாருக்கும் தோன்றாது, எனவே யாரும் என்னை நம்புவார்கள் என்று நான் நினைக்கவில்லை. நான் வளர்ந்த பிறகு, நான் ஒரு ஆராய்ச்சியாளராகி, இந்த அற்புதமான கண்டுபிடிப்பைப் பற்றி முழு உலகிற்கும் தெரியப்படுத்தலாம் என்று நினைத்தேன்.

அந்த நேரத்தில், என் தோலின் உள்ளேயும் வெளியேயும் உள்ள பகுதிகள் ஒரே மாதிரியாக இருக்கும், எந்த வரம்பும் இல்லை என்று நான் நம்பினேன். என் உடலுக்குள் இருந்த எல்லையற்ற உலகம் பிரபஞ்சத்தின் முனைகளைப் போல மர்மமாக இருந்தது. எல்லோரும் ஒன்றாக ஓடி, நம் உடலுக்குள் இருக்கும் உலகத்தை ஆராயும் நாளை நான் கனவு கண்டேன்.

எனக்கு சுமார் 10 வயதாக இருந்தபோது, என்னுடைய அந்த கனவு அழிக்கப்பட்டது. வாசகர்கள் தங்கள் சிற்றின்ப அனுபவங்களை அனுப்புமாறு பெரியவர்களுக்கான ஒரு பத்திரிகையில் ஒரு பத்தியைப் படிக்க நேர்ந்தது. அதில், ஒரு சிறுவன் தன் வகுப்புத் தோழி சுயஇன்பத்தில் ஈடுபடுவதைப் பார்த்ததாக ஒரு பதிவு இருந்தது. மேலும் அந்தச் சிறுவன் எழுதிய ஜூனியர் உயர்நிலைப் பள்ளிப் பெண் நம்பமுடியாத அளவிற்கு கிளர்ச்சியூட்டும் ஒன்றைச் செய்ததற்காக இழிவுபடுத்தப்பட்ட செயலாக, ஒரு அழுக்கு, ஆபாசமான கண்காட்சிப் பகுதியாக அது மாறியது என்று கூறியிருந்தான் அச்சிறுவன். நான் திடீரென்று எல்லாவற்றையும் பற்றி வெட்கப்பட்டேன் – எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, வருத்தமாக இருந்தது.

அதன்பிறகு, நான் சொல்லைப் பற்றியும் பாலுறவுச் செயலைப் பற்றியும் உலகத்தால் பலவிதமாகக் கல்வி கற்றேன். என்னுள் உருவமற்ற பொக்கிஷத்தைத் தேடும் சாகசம் முடிவுக்கு வந்தது, என் தோலின் உள்ளேயும் வெளியேயும் ஒரே பகுதி என்று நம்புவதை நிறுத்தினேன். பாலுறவின் தன்மை பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே முடிவு செய்யப்பட்டுவிட்டதாக உணர்ந்தேன். மற்றவர்களைப் போலவே உடலுறவைக் கையாளவும், அதைப் பின்பற்றவும் ஒரு பெரிய கண்ணுக்கு தெரியாத கட்டளையை நான் கேட்க ஆரம்பித்தேன்.

எனது குழந்தைப் பருவத்தில் இதேபோன்ற விதியை சந்தித்த மற்றொரு தீவிர கனவு இருந்தது. ஒரு கதைக்குள் வாழும் ஒரு கற்பனையான உயிரினத்தை நேசிப்பதாகவும், அவர்களுடன் பாலியல் உறவை ஏற்படுத்திக்கொள்ளவும் நான் கனவு கண்டேன். என்றாவது ஒருநாள் விஞ்ஞானம் அந்தக் கனவை நனவாக்கும் என்று நம்பினேன். இருப்பினும், நான் கல்லூரியில் படிக்கும்போது, அனிமேஷன் படங்களில் வரும் ஆண் கதாபாத்திரங்களுடன் உடலுறவு கொள்ளும் ஒரு பெண்ணைப் பற்றிய ஆபாச வீடியோவை மக்கள் கேலி செய்தது எனக்கு நினைவிருக்கிறது. எல்லோரும் அந்தப் பெண்ணைப் பார்த்து சிரித்தனர். அது காதல் இல்லை, அது ஒரு மோசமான சுயஇன்பம் மற்றும் கேலிக்குரியது என்று அவர்கள் கூறினர்.

கண்ணுக்கு தெரியாத பெரிய கட்டளையை என்னால் மீற முடியவில்லை. நான் தொடர்ந்து கேட்டுக் கொண்டிருந்தேன். உங்கள் பகல் கனவை நிறுத்திவிட்டு, உயிருடன் இருக்கும் நபருடன் முறையாக உடலுறவு கொள்ளுங்கள்! சிறுவர்கள் மகிழ்ச்சியடையும் ஒரு அப்பாவி கன்னிப் பெண்ணைப் போல நடந்து கொள்ளுங்கள்! ஒரு நல்ல பெண்ணாக நடந்துகொள், அவள் ஒருவரிடம் மட்டுமே தன் மோசமான பக்கத்தைக் காட்டுகிறாள்! மற்றும் இனப்பெருக்கம் செய்!

எனது சிந்தனை செயல்முறைகள் மூடப்பட்டிருக்கலாம், ஆனால் நான் எழுதும் கதைகளின் கதாநாயகர்கள் விசித்திரமான சவால்களை எடுத்துக்கொண்டனர். அவர்கள் பூமியுடன் உடலுறவு கொண்டனர், அல்லது ஒருபோதும் ஒன்றாக உடலுறவு கொள்ள மாட்டார்கள் என்ற வாக்குறுதியின் பேரில் திருமணம் செய்து கொண்டனர், அல்லது இறுதியில் உடலுறவு இல்லாத உலகத்தை உருவாக்கி அங்கு வாழத் தொடங்கினர்.

“சயாகா, நீ இளைஞியாக இருக்கிறாய், அதனால்தான் இதை எழுதுகிறாய். நீங்கள் உண்மையான பரவசத்தை அனுபவித்தவுடன், இதுபோன்ற கதைகளை எழுதுவதை நிறுத்துவீர்கள் என்பதில் நாங்கள் உறுதியாக உள்ளோம். நீங்கள் இன்னும் இளமையாகவும் அறிவற்றவராகவும் இருக்கிறீர்கள், ” என்று இரண்டு ஜப்பானியப் பெண்கள் கோபத்துடன் என்னிடம் சொன்னார்கள். இருவரும் 50 வயதைக் கடந்தவர்கள்.

“இது பயங்கரமானது. நீங்கள் இந்த மாதிரியான கதையை எழுதுகிறீர்கள், ஆனால் உடலுறவு இந்த உலகத்திலிருந்து மறைந்துவிட்டால் என்ன செய்வீர்கள்? – இது ஒரு மனிதனிடமிருந்து வந்தது.

“உலகைப் பற்றி நீங்கள் கசப்புடன் இருப்பதால் இவற்றை எழுதுகிறீர்கள், இல்லையா?” அல்லது, “நீங்கள் சிறுமியாக இருந்தபோது உங்களுக்கு ஏதாவது நடந்ததா?”

அப்போதுதான் புரிந்து கொண்டேன். பலர் பல வழிகளில் பயந்தனர். அவர்கள் உறுதியளிக்க விரும்பினர், எனவே புரிந்து கொள்ள முடியாத விஷயங்களைப் பற்றி அவர்கள் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய கதைகள் வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார்கள். இவ்வளவு நேரம் என்னைத் துன்புறுத்திக் கொண்டிருந்த கண்ணுக்குத் தெரியாத கட்டளைக்குப் பின்னால், என்னைப் போலவே, மாற்றத்தைப் பற்றிய பயத்துடனும் சிந்திக்க முடியாமல் கவலையுடனும் மக்கள் நின்றனர்.

நான் உணர்ந்த அழுத்தம் கடவுளிடமிருந்து வரவில்லை என்பதை நான் உணர்ந்த தருணத்தில், “செக்ஸ்” என்ற வார்த்தை அதன் சிறையிலிருந்து வெளியே வந்தது, அது சரியான தருணத்திற்குக் காத்திருந்தது போல. அது என்னுடன் எதிரொலிக்க, வேறு அர்த்தம் கொள்ள ஆரம்பித்தது. “எப்பி” வழக்கில் இருந்ததைப் போலவே, இது என்னைப் பொறுத்த வரை என்னுடையது மற்றும் எனக்கு மட்டுமே அர்த்தப்படுவது.

எனது சிறுவயது கனவு ஒரு விசித்திரமான முறையில் நிறைவேறியதை உணர்ந்தேன். நான் ஏற்கனவே ஒருமுறை கனவு கண்ட மர்மமான உலகில் நின்று கொண்டிருந்தேன், அதில் கண்டுபிடிப்புகள் என்றென்றும் தொடர்கின்றன. நான் ஆரம்பத்திலிருந்தே அங்கு இருந்தேன், ஆனால் மாயையான தகவல்களாலும் மற்றவர்களின் முன்முடிவுகளாலும் திசை திருப்பப்பட்டேன்.

நூறு ஆண்டுகளில் அல்லது ஆயிரம் ஆண்டுகளில், மக்கள் கூட இணைக்க முடியாது. அல்லது “செக்ஸ்” என்ற வார்த்தை மறைந்துவிடும், மேலும் மொழியின் சுமையற்ற ஒரு மண்டலத்தில் நாம் மீண்டும் நம்மை ஆராய்வோம். மக்கள் விசித்திரமான உயிரினங்கள், எதிர்காலத்தில் நாம் எப்படி மாறுவோம் என்பது எங்களுக்குத் தெரியாது; எனக்கு அது அழகாக இருக்கிறது. ஆனால், நம் உடலுக்குள் இருக்கும் மற்ற உலகத்தைத் தாண்டி, நம் தோலுக்குள் எல்லையில்லாமல் பரவிக் கொண்டிருக்கும் அந்த விசித்திரமான அதிசயத்தை நாம் மீண்டும் கண்டுபிடிப்போம் என்று நான் நம்புகிறேன்.

*** 

*ஜப்பானிய எழுத்து முறையான (Katakana)கடகனாவின் வரலாறு, 9 ஆம் நூற்றாண்டு ஹெயன் காலத்தில் (Heian period) இருந்து அறியலாம்: பௌத்த துறவிகள் சீன எழுத்துக்களின் வாசிப்பை எளிமைப்படுத்த கடகனாவை உருவாக்கினர், எழுத்துக்களின் பகுதிகளை சுருக்கெழுத்துகளாகப் பயன்படுத்தினர். துறவி குகாய் பெரும்பாலும் அதன் உருவாக்கத்திற்கு முதன்மையாக செயல்பட்டார். 

***
சயாகா முராட்டா தற்கால ஜப்பானிய நாவலாசிரியர், மிகுந்த சர்ச்சைகளும், கொண்டாட்டங்களும் நிரம்பிய இவரது எழுத்து சர்வதேச அளவில் பரபரப்பாகப் பேசப்படுகிறது.  மற்றும் ஜப்பானின் மிகவும் மதிப்புமிக்க இலக்கிய விருதான அகுதகாவா பரிசை வென்றவர்.

புகைப் படம் : Monika Mogi

நன்றி : Faces and Names