• ரெனாட் ஃபூகார்ட்
• ராஜசேகர் சுப்பிரமணியம்

 

டாரன் அசெமோக்லு, சைமன் ஜான்சன் மற்றும் ஜேம்ஸ் ராபின்சன் பொருளாதாரத்திற்கான நோபல் விருது பெற்றிருப்பது குறித்து  நினைக்கிறீர்கள்?

மூன்று கல்வியாளர்களும் பெரும்பாலும் ஒரு நாட்டின் நிறுவனங்களின் தரம் அதன் பொருளாதார செழுமையில் செல்வாக்கு செலுத்தியதற்கான காரண ஆதாரங்களை வழங்கியதற்காக பரிசை வென்றுள்ளனர்.

முதல் பார்வையில், இது *சக்கரத்தை மீண்டும் கண்டுபிடிப்பது போல் தோன்றலாம். சொத்துரிமையைச் செயல்படுத்தும், ஊழலைக் கட்டுப்படுத்தும், சட்டத்தின் ஆட்சி மற்றும் அதிகாரச் சமநிலை இரண்டையும் பாதுகாக்கும் ஒரு நாடு, செல்வத்தை உருவாக்குவதற்குத் தன் குடிமக்களை ஊக்குவிப்பதிலும், அதை மறுபங்கீடு செய்வதிலும் சிறந்து விளங்கும் என்பதை பெரும்பாலான மக்கள் ஒப்புக்கொள்வார்கள்.

ஆனால் துருக்கி, ஹங்கேரி, அமெரிக்கா அல்லது இங்கிலாந்தில் செய்திகளைப் பின்தொடரும் எவரொருவரும் ஒப்புக்கொள்ளவில்லை என்பதை அறிந்திருப்பார்கள். உதாரணமாக, ஹங்கேரியில் ஊழல் வழக்குகள், **நேபோட்டிசம், ஊடக பன்மைத்துவமின்மை மற்றும் நீதித்துறையின் சுதந்திரத்திற்கான அச்சுறுத்தல்கள் ஆகியவை ஐரோப்பிய ஒன்றியத்துடன் கடுமையான போருக்கு வழிவகுத்தன.

பணக்கார நாடுகளில் பொதுவாக வலுவான நிறுவனங்கள் உள்ளன. ஆனால் பல (wannabe) தலைவர்கள் சட்டத்தின் ஆட்சியை பலவீனப்படுத்துவதில் மிகவும் வசதியாக உள்ளனர். அவர்கள் தங்கள் செழுமைக்குக் காரணமான நிறுவனங்களை, ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையதாகக் கருதுவதாகத் தெரியவில்லை.

 

அவர்களின் பார்வையில், நாடு முழுவதும் நிறுவனங்களின் தரம் ஏன் மாறுபடுகிறது?

14 ஆம் நூற்றாண்டில் ஐரோப்பிய காலனித்துவத்தின் தொடக்கத்தில் வாழ்க்கை நிலைமைகள்: இன்றைய பொருளாதார செழுமையில் நேரடியான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தாத ஒன்றிலிருந்து அவர்களின் பணி தொடங்குகிறது. அவர்களின் கருதுகோள் என்னவென்றால், ஒரு இடம் பணக்காரர்களாகவும், வெளியாட்களுக்கு விருந்தோம்பலாகவும் இல்லை, மேலும் காலனித்துவ சக்திகள் நாட்டின் செல்வங்களை கொடூரமாக திருடுவதில் ஆர்வம் காட்டினர் என்பது.

அந்நிலையில் அங்கு வாழும் மக்களை பொருட்படுத்தாமல் நிறுவனங்களைக் கட்டினார்கள். இது காலனித்துவ காலத்தில் தரம் குறைந்த நிறுவனங்களுக்கு வழிவகுத்தது, அது சுதந்திரம் வரை தொடர்ந்தது மற்றும் இன்று மோசமான பொருளாதார நிலைமைகளுக்கு வழிவகுத்தது.

இவை அனைத்திற்கும் காரணம் – இந்த ஆண்டு பரிசு பெற்றவர்கள் பங்களித்த மற்றொரு களம் இதுவாகும் – நிறுவனங்கள் தங்களுடைய சொந்த நிலைத்தன்மையின் நிலைமைகளை உருவாக்குகின்றன .

மாறாக, அதிக விருந்தோம்பல் மற்றும் குறைந்த வளர்ச்சியடைந்த இடங்களில், காலனித்துவவாதிகள் வளங்களை எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. அதற்கு பதிலாக அவர்கள் அங்கு குடியேறி செல்வத்தை உருவாக்க முயன்றனர். எனவே, அங்கு வாழும் மக்களுக்கு நன்மை பயக்கும் ஜனநாயக நிறுவனங்களை உருவாக்குவது தங்களின் சுயநலனுக்காக இருந்தது.

ஆராய்ச்சியாளர்கள் வரலாற்றுத் தரவைப் பார்த்து அவர்களின் கருதுகோளை சோதித்தனர். முதலில், அவர்கள் அதிர்ஷ்டத்தின் “பெரிய தலைகீழ்” மாற்றத்தை கண்டனர் . 1500 ஆம் ஆண்டில் மிகவும் நகரமயமாக்கப்பட்ட மற்றும் அடர்த்தியான மக்கள் தொகை கொண்ட இடங்கள் 1995 இல் மிகவும் ஏழ்மையானவையாக மாறியது. இரண்டாவதாக, குடியேறியவர்கள் நோயால் விரைவாக இறந்த இடங்கள் மற்றும் அதனால் தங்க முடியாத இடங்கள் – உள்ளூர் மக்கள் பெரும்பாலும் நோய் எதிர்ப்பு சக்தி கொண்டவர்கள் – இன்றும் ஏ ழ்மையாக உள்ளன .

நிறுவனங்களின் காலனித்துவ வேர்களைப் பார்ப்பது காரணங்கள் மற்றும் விளைவுகளைத் துண்டிக்கும் முயற்சியாகும். இந்த ஆண்டு பரிசு பெற்றவர்கள் நிறுவனங்கள் முக்கியம் என்ற கருத்தை உருவாக்காவிட்டாலும், அவர்களின் பங்களிப்பு மிக உயர்ந்த வேறுபாட்டிற்கு தகுதியானது என்று குழு கூறுவதற்கு இது முக்கிய காரணமாக இருக்கலாம்.

‘ஜனநாயகம் என்றால் பொருளாதார வளர்ச்சி’ என்று வெறுமனே வாதிடுவதாக சிலர் பரிந்துரைத்துள்ளனர். இது உண்மையா?

வெற்றிடத்தில் இல்லை. உதாரணமாக, தவறான அமைப்புகளைக் கொண்ட ஒரு நாட்டில் புதிதாக ஜனநாயகத்தைத் திணிப்பது பலனளிக்கும் என்பதை அவர்களின் பணி நமக்குச் சொல்லவில்லை. ஒரு ஜனநாயக தலைவர் ஊழல் செய்யாமல் இருப்பதற்கு எந்த காரணமும் இல்லை.

நிறுவனங்கள் ஒரு தொகுப்பு. அதனால்தான் இன்று அவர்களின் வெவ்வேறு அம்சங்களைப் பாதுகாப்பது மிகவும் முக்கியமானது. குடிமக்கள், தொழிலாளர்கள், தொழில்முனைவோர் மற்றும் முதலீட்டாளர்களுக்கு அரசு வழங்கும் பாதுகாப்பில் சிறிதளவு கூட வலுவிழந்தால், ஊழல் அல்லது பணமதிப்பிழப்புக்கு எதிராக மக்கள் பாதுகாப்பாக உணராத ஒரு தீய வட்டத்திற்கு வழிவகுக்கும். மேலும் இது குறைந்த செழுமைக்கு வழிவகுக்கிறது மற்றும் சர்வாதிகார விதிகளுக்கு அதிக அழைப்புகளை ஏற்படுத்துகிறது.

வெளியாட்களும் இருக்கலாம். தாராளவாத ஜனநாயகம் இல்லாத முதலாளித்துவம் பொருளாதார வெற்றியுடன் இணக்கமாக இருக்க முடியும் என்ற கருத்தை சீனா தெளிவாக முன்வைக்க முயற்சிக்கிறது.

1980 களில் டெங் சியாவோபிங்கின் சீர்திருத்தங்களுக்குப் பிறகு சீனாவின் வளர்ச்சியானது தொழில்முனைவோர் மற்றும் வணிகங்களுக்கான வலுவான சொத்து உரிமைகளை அறிமுகப்படுத்தியதுடன் ஒத்துப்போகிறது. மேலும், அந்த வகையில், இது நிறுவனங்களின் அதிகாரத்தின் பாடநூல் பதிப்பாகும்.

ஆனால், 1989ல் தியனன்மென் சதுக்கத்தில் ஜனநாயகத்துக்கான போராட்டங்களை இராணுவத்தால் நசுக்க டெங் சியாவோபிங் உத்தரவிட்டார் என்பதும் உண்மைதான். இன்று சீனாவும் மேற்கத்திய ஜனநாயக நாடுகளை விட அதிக சர்வாதிகார அமைப்பைக் கொண்டுள்ளது.

உலகின் இரண்டாவது பெரிய பொருளாதாரமாக இருந்தாலும், சீனா இன்னும் அதன் ஜனநாயக சகாக்களை விட மிகவும் ஏழ்மையில் உள்ளது. சீனாவின் தனிநபர் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி அமெரிக்காவின் ஐந்தில் ஒரு பங்கு கூட இல்லை , மேலும் அது அதன் சொந்த பெரிய பொருளாதார சவால்களை எதிர்கொள்கிறது.

உண்மையில், அசெமோக்லுவின் கூற்றுப்படி , சீனாவின் பொருளாதாரம் “தலையிலிருந்து அழுகியதற்கு” ஜி ஜின்பிங்கின் பெருகிய முறையில் சர்வாதிகார ஆட்சியே காரணம்.

 

உலகெங்கிலும் உள்ள ஜனநாயக அமைப்புகள் தற்போது என்ன பாதையில் உள்ளன?

அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பாவில் உள்ள ஜனநாயக நிறுவனங்கள் மக்களிடம் இருந்து ஆதரவை இழந்து வருவதாக அசெமோக்லு கவலை தெரிவித்துள்ளார் . மற்றும், உண்மையில், பல ஜனநாயக நாடுகள் தங்கள் நிறுவனங்களைப் பாதுகாப்பதன் முக்கியத்துவத்தை சந்தேகிக்கின்றன.

ஆட்சியாளர்களின் கைகளைப் பிணைக்கும் வலுவான விதிகள் இல்லாமல் வெற்றி பெறுவது சாத்தியம் என்று கூறும் வாய்வீச்சாளர்களுக்கு அதிக அதிகாரத்தை வழங்குவதில் அவர்கள் ஆர்வமாயிருக்கிறார்கள். இன்றைய பரிசு அவர்கள் மீது சிறிதளவு தாக்கத்தை ஏற்படுத்துமா என்பது சந்தேகமே.

ஆனால் இந்த ஆண்டு பரிசு பெற்றவர்களின் பணியிலிருந்து வீட்டிற்கு எடுத்துச் செல்ல ஒரு செய்தி இருந்தால், பொருளாதார செழிப்பு என்ற குழந்தையை சில நேரங்களில் ஏமாற்றும் விதிகளின் குளியல் நீரால் தூக்கி எறியாமல் வாக்காளர்கள் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும்.

*

மொழிபெயர்ப்பாளர் குறிப்பு:

*”இது சக்கரத்தை மீண்டும் கண்டுபிடிப்பது போல் தோன்றலாம்” என்பது ஒரு பழமொழி சக்கரம் என்பது ஏற்கனவே வெற்றிகரமாகச் செய்து முடிக்கப்பட்ட ஒன்றைச் செய்ய முயற்சிப்பது நேரத்தை வீணடிப்பது போல் தோன்றுகிறது.மனித புத்திசாலித்தனத்தின் பழங்கால சின்னம் என்றும், அதை மீண்டும் கண்டுபிடிக்க முயற்சிப்பது வளங்களை வீணடிப்பதாக இருக்கும் என்ற கருத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. 

* நேபோடிசம் என்பது தனது குடும்பத்தினர் நேர்மையற்ற முறையில் ஆதாயம் பெறுவதற்காக, குறிப்பாகப் பணியமர்வு பெறுவதற்காகத் தனது அதிகாரத்தை அல்லது செல்வாக்கைப் பயன்படுத்துதல்; உயர் பணியிலிருப்போர் தங்களது உறவினருக்குத் தனிச் சலுகைகள் வழங்கும் அதிகார முறைகேடு.

*Wannabe என்பது,  வேறு ஏதோவொன்றாக இருக்க ஆசைப்படுபவர் அல்லது வேறொருவரைப் போல  செயல்பட முயற்சிப்பவர். குறிப்பாக, ஏதாவது (நிறுவனம், அல்லது தயாரிப்பு போன்றவை) வெற்றிகரமான மற்றொரு வகைக்கு போட்டியாக இருக்கும் தன்மை.

*தலைகீழ் மாற்றம் என்பது பெரும்பாலும் எதிர்மாறாக இருக்கும் முடிவு அல்லது திசையின் மாற்றம்.

***

 ரெனாட் ஃபூகார்ட் –  ஒரு பயன்பாட்டு நுண்பொருளியல் கோட்பாட்டாளர் (microeconomic theorist). இதன் பொருள், மூலோபாய தொடர்புகளை மாதிரியாக்குவதன் மூலம் நிஜ உலக புதிர்களைப் புரிந்து கொள்ள முயற்சித்தல். புகைபிடித்தல் தடை, இஸ்லாமிய நிதி, தரநிலைகள் மற்றும் கண்டுபிடிப்புகள், சுற்றுச்சூழல் ஒப்பந்தங்கள், நகர்ப்புற திட்டமிடல், வினைலின் மறுபிரவேசம், ஆன்லைன் தேடல் திரட்டிகள் மற்றும் அரசியல்வாதிகளைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் நீதிமன்றங்களின் தணிக்கையின் தாக்கம் போன்ற பல்வேறு தலைப்புகளில் பணியாற்ற இது தன்னை வழிநடத்தியது என்கிறார். .இவர் யுனிவர்சிட்டி லிப்ரே டி ப்ரூக்செல்ஸில் இருந்து முனைவர் பட்டம் பெற்றுள்ளவர். தொடர்ந்து, ஆக்ஸ்போர்டு, பெர்லின், நாட்டிங்ஹாம் மற்றும் இப்போது லான்காஸ்டர் பல்கலைக்கழகத்தில் பணிபுரிகிறார்.