• தற்கால ஜப்பானிய எழுத்தாளர் யோகோ தவாடா உடன் ஒரு நேர்காணல்
• நேர்காணல் கண்டவர் : WWB ஆசிரியர் குழு  
• தமிழில் : கௌதம சித்தார்த்தன்

 

“மொழிகளும் மக்களும் கால ஓட்டத்தில் மாறிக்கொண்டே இருக்கும் உலகில் நாங்கள் இருக்கிறோம். இந்த நாவலில், அந்த உலகத்தின் வழியாகச் செல்லும் ஒரு சிறிய மக்கள் குழு மீது கவனம் செலுத்த விரும்பினேன்.”

 

 

WWB: Scattered All Over the Earth என்னும் உங்கள் நாவல் முன்வைக்கும் கருத்துருவத்திற்கு நீங்கள்  வந்தது எப்படி என்று நீங்கள் இருவரும் பேச முடியுமா – முதலில், மூல மொழியில் உள்ள நுட்பமான பார்வை குறித்தும், பின்னர் அது மொழிபெயர்ப்பில் சரியாக அமைந்திருக்கிறதா என்பது குறித்தும் நீங்கள் இருவரும் (மூல ஆசிரியரும் மொழிபெயர்ப்பாளரும்) பேசவேண்டும்.

யோகோ தவாடா : நாடுகள் சில சமயங்களில் உலக வரைபடத்தில் இருந்து மறைந்து விடுகின்றன. உதாரணமாக, உக்ரைன் இப்போது “காணாமல்” போய்விடும் நிலையை எதிர்த்துப்  போராடுகிறது. ஜப்பான் ஒருமுறை கொரியாவை உள்வாங்கியது மற்றும் கொரியர்களை ஜப்பானிய மொழி பேசக் கட்டாயப்படுத்தியது, எனவே அதிகார பூர்வமாக குறைந்தபட்சம் கொரிய மொழி தற்காலிகமாக அழிக்கப்பட்டது என்று ஒருவர் கூறலாம். மறுபுறம், புதிய மொழிகள் உருவாகி வருகின்றன. பல புலம்பெயர்ந்தோர் மொழிகளின் கலவையில் தங்களைப் புரிந்து கொள்ளப் போராடுகிறார்கள். மொழிகளும் மக்களும் தொடர்ந்து இயங்கும் உலகில் நாம் வாழ்கிறோம். இந்த நாவலில், அந்த உலகத்தின் வழியாகச் செல்லும் ஒரு சிறிய குழுவை மையமாகக் கொண்டு, இந்த இயக்கத்தின் மத்தியில் அவர்களை ஒன்றாக வைத்திருக்கும் நட்பின் பிணைப்பைப் பற்றி எழுத விரும்பினேன்.

மார்கரெட் மிட்சுதானி : யோகோவின் படைப்புகளை இருபது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக நான் மொழிபெயர்த்து வருகிறேன். இப்போது அமெரிக்காவில் யோகோவின் படைப்புகளை வெளியிடும் New Directions ஊழியர்களிடையே யோகோவின் படைப்புகளின் ரசிகர்களைக் கண்டறிவது எங்களுக்கு அதிர்ஷ்டம். அவர்களுடன் நான் செய்த அவரது முதல் புத்தகம் Facing the Bridge (2007), மூன்று கதைகளின் தொகுப்பாகும், அதைத் தொடர்ந்து  The Emissary (2018). எனவே, Scattered All Over the Earth -ஐ  மொழிபெயர்ப்பது எனக்கு இயற்கையான தன்மையாக மாறிவிட்டது என்று நினைக்கிறேன்.

 

WWB: இந்தப் புத்தகம் ஆங்கிலத்தில் கொண்டு வரப்பட்டபோது, ஏதாவது குறிப்பிட்ட மொழிபெயர்ப்புச் சவால்கள் எழுந்தனவா? அவை ஆசிரியர் எதிர்பார்த்த புள்ளிகளா அல்லது அசல் மொழிப் படைப்பின் எதிர்பாராத அம்சங்களை, மொழிபெயர்ப்பாளர் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியதை ஆசிரியர் கண்டறிந்த கண்டுபிடிப்புச் செயல்முறை ஏதேனும் உள்ளதா?

மார்கரெட் மிட்சுதானி : இந்த நாவலை மொழிபெயர்ப்பதில் மிகவும் சவாலான அம்சம் ஆறு முதல் நபர் கதை* சொல்பவர்களுக்காக குரல்களை உருவாக்கியது. ஹிருகோவின் குரல் குறிப்பாக கடினமாக இருந்தது, கதையின் முக்கிய பகுதியின் போது அவர் தனது சொந்த மொழியைப் பேசினாலும், அவர் சில நேரங்களில் ஆங்கிலத்திலும் பேசுவார். மற்றும் Panska (Pan-Scandinavian), அனைத்து ஸ்காண்டிநேவிய மொழிகளையும் பேசுபவர்களால் புரிந்து கொள்ளக்கூடிய அவரது சொந்த வீட்டில் தயாரிக்கப்பட்ட மொழி. மொழியியல் மாணவரான நட் என்ற கதாபாத்திரம், காணாமல் போன நாடுகளைப் பற்றிய தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியில் ஹிருகோவைப் பார்க்கிறார், மேலும் இந்த வீட்டில் தயாரிக்கப்பட்ட மொழியால் முற்றிலும் ஈர்க்கப்படுகிறார். எனவே, வளர்ந்து வரும் மொழியியலாளர்களின் கவனத்தை ஈர்க்கும் அளவுக்கு பான்ஸ்கா சுவாரஸ்யமாக ஒலிக்க வேண்டும் என்று எனக்குத் தெரியும். ஆனால், இது ஜப்பான் நாவலில் குறிப்பிடப்படவில்லை.  ஆனால் ஹிருகோவின் தாய்மொழி ஜப்பானிய மொழி என்று கருதுவது பாதுகாப்பானது. எனவே வினைச்சொல்லை வாக்கியத்தின் முடிவில் கொண்டு வருவது போன்ற ஜப்பானிய மொழியின் சில பண்புகளை இணைக்க முயற்சித்தேன். ஒரு மதிப்பாய்வு கூறியது, “பான்ஸ்கா மேற்கு ஜெர்மானிய மொழியில் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட நோர்டிக் சொற்றொடர், ஒரு ஜப்பானிய மொழிக்குடும்பத்தின் பார்வையில் வாசிக்கிறது.” அதைத்தான் நான் நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தேன் என்று என்னால் சரியாகச் சொல்ல முடியாவிட்டாலும், அது ஒரு நல்ல கலவையாகத் தெரிகிறது. மேலும், ஹிருகோ தனக்கு ஆங்கிலம் நன்றாகப் பேசத் தெரியாது என்பதை, அதை எப்படிக் காட்டுவது என்று நான் குழம்பினேன். அவள் “உடைந்த ஆங்கிலம்” பேசுவதை நான் விரும்பவில்லை, ஆனால் இறுதியில் ஒரு கட்டுரையை இங்கேயும் அங்கேயும் விட்டுவிட முடிவு செய்தேன், குறிப்பாக அவள் உற்சாகமாக இருக்கும்போது. ஜப்பானிய மொழியில் ஆங்கிலக் கட்டுரைக்கு இணையானவை எதுவும் இல்லை, அதனால் ஜப்பானிய மொழி பேசுபவர்கள் சிக்கலை எதிர்கொள்கிறார்கள்.

 

WWB: இந்த ஆண்டின் National Book Award   நீண்ட பட்டியலில் உள்ள பல தலைப்புகளுக்கு பொதுவான ஒரு விஷயம் என்னவென்றால், எழுத்தாளர் மற்றும் மொழிபெயர்ப்பாளர் பல முந்தைய படைப்புகளில் இணைந்து  ஒத்துழைத்துள்ளனர், மேலும் நீங்கள் இருவரும் அத்தகைய ஜோடிக்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு. மார்கரெட், இந்த மொழிபெயர்ப்புகளில் நீங்கள் ஆசிரியருடன் நெருக்கமாக ஒத்துழைக்கிறீர்களா? ஒரு ஆசிரியரின் படைப்புடன் நீண்டகால உறவை ஏற்படுத்துவது எப்படி இருக்கும்? அன்பான எழுத்தாளருடன் ஒரு வாசகர் “உறவை” ஏற்படுத்திக் கொள்வதற்கு சிலர் இதை ஒப்பிடலாம்—அது என்ன வழிகளில் வித்தியாசமானது?

1990-களின் நடுப்பகுதியில், யோகோவின் படைப்பை முதன்முதலில் மொழிபெயர்த்தபோது, ஜெர்மனிக்கு நீண்ட தூர தொலைபேசி அழைப்புகளை அவளிடம் கேட்டது எனக்கு நினைவிருக்கிறது, ஆனால் சமீபத்தில், மொழிபெயர்ப்பில் நாங்கள் நெருக்கமாக வேலை செய்யவில்லை. . அவள் பெர்லினில் வசிப்பதாலும் (அடிக்கடி சாலையில் இருப்பதால் சில சமயங்களில் அவளைத் தொடர்பு கொள்வதை கடினமாக்கும்) இதற்குக் காரணம், நான் டோக்கியோவில் வசிக்கிறேன். ஆனால் நாங்கள் ஒரே நகரத்தில் வாழ்ந்தாலும், நாங்கள் நெருக்கமாக ஒத்துழைப்போமா என்பது எனக்கு சந்தேகம். ஒரு உரையை “உள்ளபடியே” மொழிபெயர்ப்பது சாத்தியமற்றது என்பதை உணர்ந்து கொள்வதற்கு, மொழிபெயர்ப்பைப் பற்றி அவளுக்குத் தெரியும். எனவே, உரை மாறினால் அவள் அதைப் பொருட்படுத்த மாட்டாள், ஆனால் மொழிபெயர்ப்பது கடினம் என்பதால் தன் மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் எதையாவது வெட்டுவதை அவள் விரும்பவில்லை. எடுத்துக்காட்டாக, ஜப்பானிய மொழியில் ஒரு வரையறுக்கப்பட்ட ஒலிப்பு அமைப்பு உள்ளது, இது யோகோ மனக்கிளர்ச்சியுடன் விரும்பும் சொற்பொழிவுக்கு முடிவற்ற வாய்ப்புகளை உருவாக்குகிறது. இந்த வகையான வார்த்தைகளை “மொழிபெயர்ப்பது” சாத்தியமற்றது, ஏனென்றால் ஜப்பானிய ஹோமோனிம்களை** அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு சிலேடை ஆங்கிலத்தில் வேலை செய்யப் போவதில்லை. எனவே, இந்த சந்தர்ப்பங்களில், நான் ஆங்கிலத்தில் வேலை செய்யும் புதிய ஒன்றை உருவாக்க வேண்டும், அதே போல் வேலைச் சூழலுக்குப் பொருந்தும். இந்த அர்த்தத்தில், யோகோவின் படைப்பை மொழிபெயர்ப்பது மொழிபெயர்ப்பாளருக்கு ஆக்கப்பூர்வமாக இருக்க நிறைய வாய்ப்புகளை வழங்குகிறது.

ஒரு உரையை மொழிபெயர்ப்பதே அதன் உள்ளே செல்ல சிறந்த வழி என்று நான் எப்போதும் உணர்ந்திருக்கிறேன். ஒரு உரையைப் படிப்பதற்கும் அதை மொழிபெயர்ப்பதற்கும் இடையேயான தொடர்பு, ஒரு காரை ஓட்டுவது மற்றும் அது எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதைப் பார்ப்பதற்கு அதைப் பிரித்து எடுப்பது போன்றதாக இருக்கலாம். மொழிபெயர்ப்பாளர்கள், ஒரு எழுத்தாளரின் எழுத்து நடை சார்ந்த மொழியியல் பாணிகள் மற்றும் பழக்கவழக்கங்களுடன் மிகவும் இணங்குகிறார்கள் – இவையெல்லாம் வாசகர்கள் கவனிக்காத சிறிய விஷயங்கள்.

 

WB: தனித்தனியாக, பூமி முழுவதும் சிதறிக்கிடப்பது “மகிழ்ச்சியுடனான டிஸ்டோபியன்” என்று விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. அதன் டிஸ்டோபியன்*** அம்சங்கள், 2015 இல் WWB இல் நாங்கள் வெளியிட்ட தவாடா கதையான “The Far Shore” என்பதை நினைவு படுத்துகிறது, இதில் ஒரு இளைஞன் இயக்கிய போர் விமானம் கட்டுப்பாட்டை இழந்து விபத்துக்குள்ளானபோது முழு ஜப்பானிய தீவுக்கூட்டமும் வெவ்வேறு வகையான மாசுபாட்டால் வாழத் தகுதியற்றதாக மாற்றப்படுகிறது. சமீபத்தில் மீண்டும் செயல்படுத்தப்பட்ட அணுமின் நிலையம் குறித்து நீங்கள் அறிவீர்கள். நீங்கள் இருவரும்  National Book Award விருதை வென்ற The Emissary, ஜப்பானில் ஏற்பட்ட பேரழிவையும் கையாள்கிறது. யோகோ என்ற எழுத்தாளராக உங்களைத் திரும்பிப் பார்க்க வைக்கும் இந்த கதைக்கரு குறித்து என்ன மாதிரி உணர்கிறீர்கள் ?

மார்கரெட் மிட்சுதானி : யோகோ ஜெர்மனியில் இருப்பதால், அவருக்கான உங்கள் தனிக் கேள்விக்கு நான் பதிலளிக்க முயற்சிப்பேன் (மேலே உள்ள கேள்வியைப் பொறுத்தவரை, நான் அவருடைய வாசகர்களில் ஒருவனாக இருந்தால் இதைச் செய்ய எனக்கு வசதியாக இருக்காது). 2011 இல் ஏற்பட்ட பேரழிவுக்குப் பிறகு, யோகோ பலமுறை ஃபுகுஷிமாவுக்குச் சென்றுள்ளார், மேலும் அவர் வாழ்வாதாரத்தை மட்டுமல்ல, அவர்களின் முழு வாழ்க்கை முறையையும் இழந்த வயதானவர்களைப் பற்றி அவர் பேசியதை நான் அறிந்திருக்கிறேன். வயல்களில் வேலை செய்வது அவர்களுக்கு எப்படி உடல் பயிற்சி கிடைத்தது, அவர்களுக்குச் சொந்த சமூகம் இருந்தது, மேலும் பொழுதுபோக்கிற்காக திருவிழாக்கள் மற்றும் பிற கூட்டங்கள் இருந்தன.   முன் தயாரிக்கப்பட்ட வீடுகள் அவர்களின் தலைக்கு மேல் கூரையை வைக்கின்றன, ஆனால் புதிய சமூக மையத்தில் யோகோ, அவர்கள் செய்த பண்ணை வேலைகளை மாற்றப் போவதில்லை, ஏனெனில் அது அவர்களுக்கு அதே திருப்தியை அளிக்காது. முரண்பாடாக, அணு உலைக்குப் பின் டோக்கியோவில் உள்ள தனது குடும்பத்தினரை அழைத்தபோது, அவர்கள் ஃபுகுஷிமாவுக்கு அருகில் எங்கும் இல்லாததால் அவர்கள் நலமாக இருப்பதாக உறுதியளித்ததாகவும், அதேசமயம் ஜெர்மனியில் கதிர்வீச்சு அச்சுறுத்தல் குறித்து மக்கள் மிகவும் வருத்தமடைந்ததாகவும் அவர் கூறியுள்ளார். இந்த இரண்டு விஷயங்களையும் கணக்கில் எடுத்துக் கொண்டால், ஜெர்மனியில் வசிக்கும் ஒரு ஜப்பானிய எழுத்தாளர் இந்தக் கருப்பொருளுக்குத் திரும்பி வருவது மிகவும் இயல்பானது என்று நான் நினைக்கிறேன். ஒரு அமெரிக்கன் என்ற முறையில் நானும் இதில் சில குற்ற உணர்வை உணர்கிறேன், ஏனென்றால் போருக்குப் பிறகு ஜப்பான் மீது “அமைதிக்கான அணுக்களை”**** கட்டாயப்படுத்தியது அமெரிக்காதான், ஹிரோஷிமாவில் அணுசக்தியின் அதிசயங்களை ஜப்பானிய மக்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தும் முதல் கண்காட்சியை வேண்டுமென்றே நடத்தியது.

தற்செயலாக, “The Far Shore”  படத்தில் சேட் என்ற கதாபாத்திரம் சமீபத்தில் படுகொலை செய்யப்பட்ட ஜப்பானிய பிரதம மந்திரி அபேவை (Abe)  அடிப்படையாகக் கொண்டது. யோகோ இந்த பெயரை எழுத்துக்களில் A மற்றும் B ஐத் தொடர்ந்து வரும் இரண்டு எழுத்துக்களின் பிரெஞ்சு உச்சரிப்பிலிருந்து உருவாக்கினார்.

***

தமிழ் மொ.பெ. குறிப்புகள்:

* first-person narrator : முதல் – நபர் கதை விவரிப்பு என்பது கதைசொல்லல் முறையாகும், இதில் ஒரு கதைசொல்லல் அந்த கதை சொல்லியின் சொந்தக் கண்ணோட்டத்தில் முதல் நபர் இலக்கணத்தைப் பயன்படுத்தி நிகழ்வுகளை விவரிக்கிறது. “நான்”, “என்” மற்றும் “நானே” (மேலும், பன்மை வடிவத்தில், “நாங்கள்”, முதலியன). இது ஒரு கதாநாயகன் (அல்லது பிற பாத்திரம் ) போன்ற ஒரு முதல்-நபர் கதாபாத்திரத்தால் விவரிக்கப்பட வேண்டும் . கற்பனையான பிரபஞ்சத்தைப் பற்றிய கதை சொல்பவரின் மனக்கண் பார்வையை பார்வையாளர்கள் பார்க்க இந்த பாணி அனுமதிக்கிறது, முதல் நபரின் விவரிப்பு சில நேரங்களில் ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட நபர்களின் உட்பொதிக்கப்பட்ட அல்லது மறைமுகமான பார்வையாளர்களை உள்ளடக்கியிருக்கலாம். அந்த அனுபவத்தை வாசகர்களுக்கு தெரிவிக்காமல் கதையில் உள்ள சம்பவங்களை நேரடியாக அனுபவிக்கும் ஒருவரால் கதை சொல்லப்படலாம்; மாற்றாக, ஒரு குறிப்பிட்ட காரணத்திற்காக, கொடுக்கப்பட்ட பார்வையாளர்களுக்கு, ஒருவேளை ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் மற்றும் நேரத்தில், கதையைச் சொல்வதில் கதை சொல்பவர் அறிந்திருக்கலாம்.

உதாரணமாக : அதாவது “நான்” என்ற கண்ணோட்டத்தில், ஹெர்மன் மெல்வில்லின் மோபி -டிக் , நாவலில் எளிமையாகப் புலப்படுகிறது.  இது “என்னை இஸ்மாயில் என்று அழைக்கவும்” என்று தொடங்குகிறது.

மற்றொரு உதாரணமாக அகிரா குரோசாவா வின் ரஷோமோன் திரைப்படத்தையும் இங்கு பொருத்திப் பார்க்கலாம்.

**Japanese homonyms : ஜப்பானிய மொழியில் பல ஹோமோனிம்கள் உள்ளன, அவை ஒரே மாதிரியான ஆனால் வெவ்வேறு அர்த்தங்களைக் கொண்ட சொற்கள். எழுத்து முறையிலும் ஒலி வடிவத்திலும் வேறொரு சொல்லோடு ஒத்துப் பொருள் மாறுபடும் சொல். ஹோமோனிம்கள் ஒரே மாதிரியாக ஒலிக்கும் அல்லது ஒரே மாதிரியாக உச்சரிக்கப்படும் ஆனால் வெவ்வேறு அர்த்தங்களைக் கொண்ட சொற்கள். கண்டிப்பான அர்த்தத்தில், ஒரு ஹோமோனிம் என்பது இரண்டும் ஒலிக்கும் மற்றும் மற்றொரு வார்த்தையைப் போலவே உச்சரிக்கப்படும் ஒரு சொல்.

***டிஸ்டோபியன் அம்சங்கள் டிஸ்டோபியன் என்ற உணர்வின் அர்த்தம்: மனிதநேயமற்ற, பயமுறுத்தும் வாழ்க்கையை மக்கள் நடத்தும் ஒரு கற்பனையான உலகம் அல்லது சமூகம். டிஸ்டோபியா தொடர்பான அல்லது பண்பு. டிஸ்டோபியன் பார்வைகளால் வேட்டையாடப்பட்ட ஒரு முறுக்கப்பட்ட காதல், வில்லியம் கிப்சன் என்ற அறிவியல் புனைகதையாளரின் கதைகளின் மொழி பெரும்பாலும் இந்தக் கருத்துருவத்தை முன்வைக்கின்றன.

மிகவும் மோசமான அல்லது நியாயமற்ற சமூகத்துடன் தொடர்புடையது, அதில் நிறைய துன்பங்கள் உள்ளன, குறிப்பாக எதிர்காலத்தில் ஒரு கற்பனை சமூகம், அல்லது அத்தகைய சமூகத்தின் விளக்கம் என்பது, பெண்கள் இனப்பெருக்க வேலையாட்களாக அடிமைப்படுத்தப்படுகிறார்கள். பெரும்பாலும் டிஸ்டோபியா என்ற இந்தச் சொல் ஒரு எதிர்கால, கற்பனையான பிரபஞ்சம், இதில் ஒடுக்குமுறையான சமூகக் கட்டுப்பாடு மற்றும் ஒரு சரியான சமூகத்தின் மாயை ஆகியவை பெருநிறுவன, அதிகாரத்துவ, தொழில்நுட்ப, தார்மீக அல்லது சர்வாதிகாரக் கட்டுப்பாட்டின் மூலம் பராமரிக்கப்படுகின்றன. டிஸ்டோபியாக்கள் பெரும்பாலும் பயம் அல்லது துன்பம், கொடுங்கோல் அரசாங்கங்கள், சுற்றுச்சூழல் பேரழிவு அல்லது சமூகத்தில் ஒரு பேரழிவு வீழ்ச்சியுடன் தொடர்புடைய பிற பண்புகளால் வகைப்படுத்தப்படுகின்றன .

**** Atoms for Peace :”அமைதிக்கான அணுக்கள்” என்பது டிசம்பர் 8, 1953 அன்று நியூயார்க் நகரில் ஐ.நா பொதுச் சபையில் அமெரிக்க ஜனாதிபதி (Dwight D. Eisenhower)டுவைட் டி. ஐசனோவர் ஆற்றிய உரையின் தலைப்பு. 

அமைதிக்கான அணுக்கள் என்று அழைக்கப்படும் திட்டம் 1953 இல் ஜனாதிபதி ஐசனோவரால்  அறிவிக்கப்பட்டது . இதயங்களையும் மனதையும் வெல்வதற்கும் அணுசக்தி சந்தையில் ஆதிக்கம் செலுத்துவதற்கும் அமெரிக்கா இராணுவம் அல்லாத அணுசக்தி தொழில்நுட்பம், பயிற்சி மற்றும் பொருட்களை உலகெங்கிலும் உள்ள நாடுகளுடன் பகிர்ந்து கொள்ள முன்வந்தது.”போருக்கான அணுக்கள்” பற்றிய ஜனாதிபதியின் ஆழ்ந்த அக்கறையை அமைதிக்கான அணுக்கள் என்னும் தலைப்பில் ஐ நா சபையில் அவர் ஆற்றிய உரை பிரதிபலித்தது. அமெரிக்காவிற்கும் சோவியத் யூனியனுக்கும் இடையே அதிகரித்து வரும் அணு ஆயுதப் போட்டி, இதில் தெர்மோநியூக்ளியர் குண்டுகளின் வளர்ச்சியும் அடங்கும், “அமைதிக்கான அணுக்கள்” என்பது பனிப்போர் கட்டுப்பாட்டு மூலோபாயத்தின் ஒரு பிரச்சார அங்கமாகும் . ஐசனோவரின் உரை பல ஆண்டுகளாக நீடித்த மற்றும் “உணர்ச்சி மேலாண்மை” இலக்கைக் கொண்ட ஒரு ஊடக பிரச்சாரத்தைத் திறந்தது, எதிர்கால அணு உலைகளில் யுரேனியத்தை அமைதியான முறையில் பயன்படுத்துவதற்கான வாக்குறுதிகளுடன் அணு ஆயுதங்களைத் தொடரும் அச்சத்தை சமநிலைப்படுத்தியது.

***

அமெரிக்காவின் புகழ்பெற்ற நூல் வெளியீட்டு நிறுவனமான New Directions வெளியிட்டுள்ள Scattered All Over the Earth என்ற இவரது நாவல், 2022 தேசிய புத்தக விருதை வென்றுள்ளது. எதிர்காலத்தில் போஸ்ட்போகாலிப்டிக் காலத்தில் ஜப்பான் வரைபடத்தில் இருந்து அழிக்கப்பட்ட நிலையில், ஒரு அகதி டென்மார்க்கில் ஒரு புதிய வாழ்க்கையை உருவாக்குகிறார், அங்கு மொழிகள் மீதான அவளது ஆர்வம் அவளை மொழியியலாளர்களின் ராக்டேக் குழுவிற்கு இழுக்கிறது . கலாச்சாரங்கள் மோதுவது, மொழிகள் உருமாற்றம் செய்தல் மற்றும் மறைக்கப்பட்ட விவரிப்புகள் ஆகியவற்றின் அற்புதமான சிக்கலான கதையாக இது மாறுகிறது.

போஸ்ட் அபோகாலிப்டிக் (Post-apocalyptic) என்பது உலக அழிவுக்குப் பின் அல்லது ஊழிக்குப்பின் என்று பொருள்படும். 

உதாரணமாக : Train to Busan திரைப்படம், பாழடைந்த தென் கொரியாவின் வழியைக் கண்டறிவதைப் பற்றியது.

***

யோகோ தவாடா Yōko Tawada 1960- ) தற்போது ஜெர்மனியின் பெர்லினில் வசிக்கும் ஒரு ஜப்பானிய எழுத்தாளர் ஆவார் . அவர் ஜப்பானிய மற்றும் ஜெர்மன் மொழிகளில் எழுதுகிறார். அவர் எம்ஐடி மற்றும் ஸ்டான்போர்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் படைப்பெழுத்து பயின்றவர்.  இவர், Akutagawa Prize,  Tanizaki Prize, Noma Literary Prize,  Izumi Kyōka Prize for Literature,Gunzo Prize for New Writers, Goethe Medal, Kleist Prize, and a National Book Award. உட்பட பல இலக்கிய விருதுகளை வென்றுள்ளார்.  டோக்கியோவின் நகானோவில் பிறந்த தவாடா,  தனது தந்தை மொழிபெயர்ப்பாளராகவும் புத்தக விற்பனையாளராகவும் செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்தது, தனக்கு எழுத்தின் மீது மிகவும் உத்வேகமூட்டியது என்கிறார்.

அவரது ஆரம்பக் கல்வி, ஜப்பானில்  இருந்தாலும், அதன்பிறகு, ஜெர்மனிக்குப் புலம் பெயர்ந்ததில், ஜெர்மன் மொழியை நன்கு கற்றார். அதனாலேயே ஜெர்மனியில் சரளமாக பேசவும் எழுதவுமானார். ஜூரிச் பல்கலைக்கழகத்தில் ஜெர்மன் இலக்கியத்தில் முனைவர் பட்டம் பெற்றார். இருமொழி விற்பன்னராக மாறினார். தவாடா ஜப்பானிய மற்றும் ஜெர்மன் மொழிகளில் எழுதுகிறார். அவரது படைப்பின் அறிஞர்கள் , தாய்மொழி அல்லாத மொழியில் எழுதும் நிலையை விவரிக்க, எக்ஸபோனி என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்துகின்றனர். தனது தொழில் வாழ்க்கையின் தொடக்கத்தில், தவாடா தனது ஜப்பானிய கையெழுத்துப் பிரதிகளின் ஜெர்மன் பதிப்புகளைத் தயாரிக்க மொழிபெயர்ப்பாளரின் உதவியைப் பெற்றார், ஆனால் பின்னர் அவர் “தொடர்ச்சியான மொழிபெயர்ப்பு” என்று அழைக்கும் ஒரு செயல்முறையின் மூலம் ஒவ்வொரு மொழியிலும் தனித்தனி கையெழுத்துப் பிரதிகளை உருவாக்கினார். காலப்போக்கில் அவரது பணி வகை மற்றும் மொழியால் வேறுபட்டது, தவாடா ஜப்பானிய மொழியில் நாடகங்கள் மற்றும் நாவல்கள் போன்ற நீண்ட படைப்புகளையும், ஜெர்மன் மொழியில் சிறுகதைகள் மற்றும் கட்டுரைகள் போன்ற சிறிய படைப்புகளையும் எழுத முனைந்தார். ஜப்பானிய மொழியில் எழுதுவதை விட ஜேர்மனியில் எழுதும் போது அதிக நியோலாஜிசங்களை உருவாக்க முனைகிறார். (நியோலாஜிசம் என்ற சொல் ஒரு பரந்த பொருளைக் கொண்டுள்ளது, அதில் “புதிய பொருளைப் பெற்ற ஒரு சொல்” அடங்கும். ஒரு குறிப்பிட்ட கருத்துக்கு ஒரு சொல் இல்லை என்று கண்டறியப்படும் போது அல்லது ஏற்கனவே உள்ள சொற்களஞ்சியம் விவரம் இல்லாதபோது அதனுடன் புதிய சொற்களை இணைப்பதன் மூலம் உருவாக்கப்படுகின்றன.)

யோகோ தவாடாவின் எழுத்து ஒரு மொழியின் விசித்திரத்தையோ அல்லது ஒரு மொழியில் உள்ள குறிப்பிட்ட சொற்களையோ மற்றொரு மொழியைப் பேசும் ஒருவரின் கண்ணோட்டத்தில் பார்க்கும்வழியில் அமைகிறது.  அவரது எழுத்து எதிர்பாராத வார்த்தைகள், எழுத்துக்கள் மற்றும் ஐடியோகிராம்களைப் (ஒரு பொருளைச் சொல்லப் பயன்படுத்தப்படும் ஒலிகளைக் குறிப்பிடாமல் ஒரு பொருளைக் குறிக்கும் ஒரு கருத்து.) பயன்படுத்தி அன்றாட வாழ்வில் மொழிபெயர்ப்பின் அவசியத்தை கவனத்தில் கொள்கிறது. மொழி இயற்கையானது அல்ல, மாறாக “செயற்கையானது மற்றும் மாயாஜாலமானது” என்று அவர் கூறினார், மேலும் தனது கையெழுத்துப் பிரதிகளில் வார்த்தை விளையாட்டை அவர்களின் சொந்த மொழிகளில் புதிய வார்த்தை விளையாட்டை மாற்றுவதற்கு தனது படைப்பை போலியாக்கம் செய்யும்   மொழிபெயர்ப்பாளர்களை ஊக்குவிக்கிறார்.

***

நன்றி : Words Without Border