• தற்கால ஜப்பானிய மொழிபெயர்ப்பாளர் மைக்கேல் எம்மெரிச் உடன் ஒரு நேர்காணல்
• ஆங்கிலத்தில் : ரேச்சல் மோர்கென்ஸ்டர்ன்-கிளாரன் 
• தமிழில் : கௌதம சித்தார்த்தன் 

ஜப்பானிய மொழிபெயர்ப்பாளரான மைக்கேல் எம்மெரிச் ( Michael Emmerich),  University of California, Los Angeles (UCLA) இல் ஆசிய மொழிகள் மற்றும் கலாச்சாரங்கள் துறையில் இணைப் பேராசிரியராக உள்ளார். அவர் ஜப்பானிய மொழியிலிருந்து ஏராளமான புத்தகங்களை மொழிபெயர்த்துள்ளார், அவற்றில் மிக சமீபத்தில் யசுஷி இனோவின் Bullfight, The Hunting Gun   மற்றும் Life of a Counterfeiter  ஆகியவை அடங்கும், இவை அனைத்தும் புஷ்கின் பிரஸ்ஸால் வெளியிடப்பட்டன. அவர் The Tale of Genji: Translation, Canonization, and World Literature என்ற நூலின் ஆசிரியர் மற்றும் Real Japanese Fiction, New Penguin Parallel Texts: Short Stories in Japanese ஆகியதொகுப்பு நூல்களின் தொகுப்பாசிரியர் ஆவார்.

ரேச்சல் மோர்கென்ஸ்டர்ன்-கிளாரன் (Rachel Morgenstern-Clarren), மாண்ட்ரீல் நகரத்தில் வசிக்கும் ஒரு கவிஞர், ஆசிரியர் மற்றும் மொழிபெயர்ப்பாளர் ஆவார். Academy of American Poets Prize போன்ற பல்வேறு விருதுகள் பெற்றிருக்கும் இவர், போர்த்துகீசியம் மற்றும் பிரஞ்சு மொழியிலிருக்கும் புதிய கவிதைகளை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்க்கும் செயல்பாட்டில் இருக்கிறார். கொலம்பியா பல்கலைக்கழகத்தில் கவிதை மற்றும் இலக்கிய மொழிபெயர்ப்பில் MFA பட்டம் பெற்றுள்ளார்.

***

நீங்கள் மொழிபெயர்ப்புச் செயல்பாட்டில் ஈடுபடும்போது, அந்த மொழிகள் மற்றும் நீங்கள் மொழிபெயர்த்த புத்தகங்கள் எழுதப்பட்ட இடங்கள் ஆகியவற்றுடன் எந்தவிதத்தில் தொடர்பு கொள்கிறீர்கள்?

இந்தக் கேள்விக்கான எளிதான பதில் என்னவென்றால், நான் எனது கல்லூரியின் புதிய ஆண்டில் நவீன ஜப்பானிய மொழியையும், முனைவர் பட்டக் கல்வியில் முதல் ஆண்டில் கிளாசிக்கல் ஜப்பானிய மொழியையும் படிக்க ஆரம்பித்தேன், அன்றிலிருந்து இரு மொழிகளிலும் ஆழமாகச் செயல்பட்டு வருகிறேன்; நான் ஜப்பானில் போதுமான நேரத்தைச் செலவிட்டேன், அங்கு எனக்கு பல நண்பர்கள் உள்ளனர் மற்றும் வேறு எங்கும் கிடைக்காதது போல் அங்கு வசதியாக உணர்கிறேன். ஆனால் இது மிகைப்படுத்தல். உண்மை என்னவென்றால், நவீன மற்றும் கிளாசிக்கல் ஜப்பானியர்களுடனும், ஜப்பானில் நான் வாழ்ந்த பல்வேறு நகரங்கள் மற்றும் நகரப் பகுதிகளுடனும் (மட்டே, கோமாட்சு, கனசாவா, கியோட்டோ, டோக்கியோ) எனது தொடர்புகள் எப்போதும் மாறிக்கொண்டே இருக்கின்றன—ஆங்கிலத்துடனான எனது தொடர்புகள், மற்றும் நான் என் மொழிபெயர்ப்புகளை எழுதிய இடங்கள். நான் எங்கே இருக்கிறேன், என்ன செய்கிறேன் என்பதைப் பொறுத்து, ஆங்கிலம் மற்றும் ஜப்பானிய மொழிகளின் வெவ்வேறு வடிவங்களை அதிகமாகவோ அல்லது குறைவாகவோ அடிக்கடி பயன்படுத்துவதாலும், சில மொழிச் சூழல்களுக்கு ஏற்ப மாற்றியமைப்பதாலும் மட்டுமல்ல, மொழிகளும் இடங்களும் தொடர்ந்து மாறிக்கொண்டே இருப்பதாலும் இது கைகூடுகிறது. நீண்ட காலமாக மொழிபெயர்ப்பதைச் சுவாரஸ்யமாக்கும் ஒரு பகுதி இது. நான் மொழிபெயர்த்த அனைத்து புத்தகங்களின் நகல்களையும் எனது அலுவலகத்தில் ஒரு அலமாரியில் வரிசையாக வைத்திருக்கிறேன்; புவியியல் அடுக்குகளைக் குறிக்கும் ஒரு அமைப்பில் நான் அவற்றை செங்குத்தாக அடுக்கி வைக்க வேண்டும்.

“மொழிபெயர்க்க முடியாத” வார்த்தை அல்லது சொற்றொடரை எங்களிடம் கொடுத்து, அதை எப்படி ஆங்கிலத்தில் கொண்டு வந்தீர்கள் என்று சொல்ல முடியுமா?

நான் மொழிபெயர்க்க முடியாதவை Loch Ness Monster -ன் மொழியியல் பதிப்புகளாகவே கருதுகிறேன். தூரத்தில் இருந்து பார்த்தால் அவை மர்மமானவையாகவும், வேறு உலகமாகவும் தோன்றுகின்றன, ஆனால் கடைசியில் அவற்றை உங்கள் வலையில் பிடித்து நுட்பமாகப் பார்க்கும்போது, அவை வெறும் வார்த்தைகள் என்பதை நீங்கள் கண்டுபிடிப்பீர்கள்.”மொழிபெயர்க்க முடியாதது” என்று  ஏதேனும் இருந்தால், அவை மக்கள் பேசும் வார்த்தைகள் மற்றும் சொற்றொடர்கள் தான். ஆனால் புத்தகங்கள் மொழிபெயர்க்கக்கூடிய சிறந்த நிகழ்வுகள் என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது. ஒரு வார்த்தை அல்லது சொற்றொடரை மொழிபெயர்க்க முடியாது என்று கூறும் ஒருவரிடம், மொழிபெயர்க்கக்கூடிய ஒரு வார்த்தையை உங்களுக்குக் காட்டும்படி கேளுங்கள். அந்த வார்த்தையை நீரின் விளிம்பிற்கு எடுத்து மெதுவாக விடுங்கள். அது லோச்சின் மையத்திற்குச் செல்லும் வரை காத்திருந்து புகைப்படம் எடுக்கலாம்.எமோடிகான்கள் மொழிபெயர்க்க முடியாதவை என்று நான் நினைக்கிறேன்.

உங்களிடம் ஏதேனும் மொழிபெயர்ப்பு சடங்குகள் உள்ளதா?

உண்மையில் இல்லை, மிக நீண்ட தொகுதிகளில் வேலை செய்வதைத் தவிர. நான் எழுதும் வாக்கியங்களின் தாளங்களைக் கேட்கத் தொடங்குவதற்கும், எனக்குள் நகரும் ஜப்பானிய மற்றும் ஆங்கில நீரோட்டங்களுக்கு இடையே சரியான சமநிலையை அடைவதற்கும் சுமார் இரண்டு மணிநேரம் ஆகும்.

ஒரு மொழியிலிருந்து மற்றொரு மொழிக்கு மொழிபெயர்ப்பாளரின் பங்களிப்பையும், மொழிபெயர்ப்பு செயல்முறையையும் விளக்க நீங்கள் பயன்படுத்தும் உருவகம் உள்ளதா?

மொழிபெயர்ப்பாளரை இரண்டு உலகங்கள், இரண்டு மொழிகள், இரண்டு கலாச்சாரங்கள், கொண்டவராக எண்ணுகிறேன். ஆனால் இரண்டிற்கும் சொந்தம் இல்லாத ஒரு பேயாகவும் நான் நினைக்கிறேன் – இந்த உலகமும் அந்த உலகமும் தனித்தனியாக இல்லை. ஆனால் அதே சமயத்தில், ஒரே இடத்தில் ஒன்றாக வாழ்கின்றன என்பதை அவரது இருப்பு நிரூபிக்கிறது. மொழிபெயர்ப்பாளரை இரண்டு உலகங்கள், இரண்டு மொழிகள், இரண்டு கலாச்சாரங்கள், ஆனால் இரண்டிற்கும் சொந்தம் இல்லாத ஒரு பேயாக நான் நினைக்கிறேன் – இந்த உலகமும் அந்த உலகமும் தனித்தனியாக இல்லை, ஆனால் ஒரே இடத்தில் ஒன்றாக வாழ்கின்றன என்பதை அவரது இருப்பு நிரூபிக்கிறது. அதே நேரம். நீங்கள் உற்சாகமாக இருக்கும் தற்போதைய அல்லது எதிர்கால மொழிபெயர்ப்புத் திட்டத்தைப் பற்றி எங்களிடம் கூறுங்கள். இலக்கியத்துக்கான நோபல் பரிசு பெற்ற ஜப்பானின் முதல் எழுத்தாளரான யசுனாரி கவாபாட்டா -வின் மொழிபெயர்ப்பிற்கு நான் ஒப்புக்கொண்ட இரண்டு புத்தகங்களில் ஒன்றை இப்போது நான் செய்கிறேன். இது பல்வேறு காரணங்களுக்காக உற்சாகமாக உள்ளது: புத்தகங்கள் மிகவும் நன்றாக இருப்பதால்; ஏனென்றால் சமகால படைப்புகளை விட நவீனத்தை மொழிபெயர்ப்பது எனக்கு புத்துணர்ச்சி அளிக்கிறது; மற்றும் நான் மொழிபெயர்த்த முதல் புத்தகம் 1998 இல் வெளியிடப்பட்ட First Snow on Fuji  என்ற கவாபாட்டாவின் கதைகளின் தொகுப்பாகும். பதினேழு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அதே எழுத்தாளரின் உரைநடையில் ஈடுபடுவது விசித்திரமானது மற்றும் அற்புதமானது. எனது முந்தைய புவியியல் உருவகத்திற்குத் திரும்புவதற்கு, நிலச்சரிவு மிக நீண்ட காலமாக பார்வையில் இருந்து மறைக்கப்பட்ட ஒரு பாறை அடுக்கை நகர்த்தியது போல் உள்ளது.

உங்கள் மொழிபெயர்ப்புப் பணியானது, பரந்த அளவில் கருத்தரிக்கப்பட்ட செயல்பாட்டின் ஒரு வடிவமாக நீங்கள் பார்க்கிறீர்களா?

நிச்சயமாக – உண்மையில், நான் அதை பல்வேறு தொடர்புடைய செயல்பாடுகளின் வடிவங்களாகப் பார்க்கிறேன். இவை அனைத்தும் ஒரு தாப வேட்கையூட்டும் மகிழ்ச்சிகரமான செயலாக என்னுள் சுழன்று கொண்டிருக்கிறது. ஜப்பானிய மொழியில் பணிபுரியும் மொழிபெயர்ப்பாளராக, ஜப்பானைப் பற்றிய பல பத்திரிகைகளில் தெளிவான கற்பனையின் முழுமையான பற்றாக்குறையால் நான் அடிக்கடி எரிச்சலடைகிறேன். மறுநாள் இரவு, நேஷனல் பப்ளிக் ரேடியோ ( NPR) வெளியிட்ட ஒரு அறிக்கையால் நானும் என் மனைவியும் கோபமடைந்தோம், அதில் ஜப்பானில் “உயர்ந்தவர்கள்” மட்டுமே நிறைய வெண்ணெய் சாப்பிடுகிறார்கள் என்று குறிப்பிட்டது. அமெரிக்காவில் “உயரடுக்குகள்” மட்டுமே நிறைய பக்கோடா சாப்பிடுகிறார்கள் என்று யாராவது சொல்வதைக் கொஞ்சம் கற்பனை செய்து பாருங்கள். இந்த “உயரடுக்குகள்” சரியாக யாராக இருக்கும்? அரசியல்வாதிகளா? ராக்பெல்லர்ஸ்? வால் ஸ்ட்ரீட் வங்கியாளர்களா? வெற்றிகரமான திரைப்படக் கலைஞர்களா? “ஒரு சதவிகிதம்” என்ற சொற்றொடர் துல்லியமாக பயனுள்ளதாக இருக்கும், ஏனெனில் அது உண்மையான எண்கள் மற்றும் புள்ளி விவரங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டது; “மேட்டுக்குடியினர்” என்ற சொல், இதற்கு மாறாக, ஒரு சமூகம் பற்றிய நகைச்சுவையான மிகைப்படுத்தப்பட்ட கருத்தாக்கத்தின் பின்னணியில் மட்டுமே அர்த்தமுள்ளதாக இருக்கிறது என்றும், ஜப்பானை மற்ற எல்லா இடங்களையும் போல சிக்கலான மற்றும் பல்வேறு கூறுகள் நிரம்பிய ஒரு இடமாகக் கற்பனை செய்யத் தவறியது.

மார்ச் 2011 நிலநடுக்கம், சுனாமி மற்றும் அணுசக்தி பேரழிவை அடுத்து ஜப்பானிய அரசாங்கத்தின் ஆற்றல் பயன்பாட்டைக் குறைக்கும் திட்டங்களைப் பற்றிய மற்றொரு அறிக்கையின் போது, மற்றொரு NPR தொகுப்பாளர், சூடான இருக்கைகள் கொண்ட கழிப்பறைகளைக் கொண்ட ஒரு நாட்டில் இது சாத்தியமா என்று யோசித்தார். வெப்பமான கழிப்பறை இருக்கைகள் பற்றிய கருத்து, மின்சாரத்தை ஆடம்பரமான, வீணான மின்சாரப் பயன்பாட்டிற்கு அடையாளமாகத் தூண்டியது – ஆனால் ஜப்பானில் இந்த இருக்கைகள் இருப்பதற்கான ஒரே காரணம், வீட்டில் யாருக்கும் மத்திய வெப்பமூட்டும் சாதனங்கள் இல்லை என்பதுதான். வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், NPR தொகுப்பாளரின் சூடான கழிப்பறை இருக்கைகள் பற்றிய குறிப்பு, ஜப்பான் அமெரிக்காவைப் போன்றது என்ற அனுமானத்தின் அடிப்படையில் கணிக்கப்பட்டது, கற்பனையின் தோல்வி. எனது வேலையை ஒரு பகுதியாக இந்த வகையான விஷயத்தை எதிர்த்துப் போராடும் முயற்சியாக நான் பார்க்கிறேன்: கொஞ்சம் கொஞ்சமாக, நானும் மற்ற ஜப்பானிய மொழிபெயர்ப்பாளர்களும் ஜப்பானை ஒரு கற்பனைக் கதையாக ஆங்கிலத்தில் வழங்குவதன் மூலம் மக்கள் ஜப்பானை ஒரு கற்பனையாகக் கருதுவதைக் கடினமாக்குகிறோம். இது பெரியளவிலானதும், மாறுபட்டதும் சிக்கலானதுமான உண்மையான இடம் என்பதை ஆங்கிலத்தில் காட்டுகிறது.

நான் சமீபத்தில் நியூயார்க் டைம்ஸிற்காக இலக்கிய மற்றும் கலாச்சார விமர்சகர் கேட்டோ நோரிஹிரோவின் மாதாந்திர தலையங்கத் துண்டுகளை மொழிபெயர்ப்பதில் ஒரு வருடம் செலவிட்டேன்; எனக்குத் தெரிந்தவரை, புகழ் பெற்ற மற்றும் அச்சுப் பத்திரிகையில் தொடர் பத்தி எழுதுவதற்கான வாய்ப்பைப் பெற்ற முதல் ஜப்பானிய எழுத்தாளர் அவர்தான், மேலும் அந்தச் சுருக்கமான கட்டுரைகளை நான் செய்த மிக முக்கியமான மொழிபெயர்ப்புப் பணியாகக் கருதுகிறேன். அதே சமயம், என் மொழிபெயர்ப்பையும், மொழிபெயர்ப்பின் மதிப்பு மற்றும் தெரிவுநிலை மற்றும் மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் செய்யும் பல்வேறு வகையான வேலைகளை ஊக்குவிக்கும் ஒரு வகையான செயல்பாடாகவும் நான் பார்க்கிறேன். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, இருபத்தியோராம் நூற்றாண்டில் அமெரிக்காவில் மொழிபெயர்ப்பால்  தொடப்படாத வாழ்க்கையின் ஒரு அம்சமும் இல்லை. உதாரணமாக, நியூயார்க் டைம்ஸின் ஒவ்வொரு இதழின் தயாரிப்பிலும் எத்தனை பெயரிடப்படாத, அங்கீகரிக்கப்படாத மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் மற்றும் புதிய மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் ஈடுபட்டுள்ளனர்? மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் இல்லாவிட்டால், நாட்டில் உள்ள ஒவ்வொரு கடையிலும் அலமாரிகள் எவ்வளவு காலியாக இருக்கும் என்று கற்பனை செய்து பாருங்கள். உலகின் உணவு வகைகள் எப்படி இருக்கும் என்று சிந்தியுங்கள். இதையெல்லாம் கடந்து போவது எளிது. ஆனால், இவை மொழிபெயர்ப்பின் மையம் என்பது முக்கியம்.

***

* எமோடிகான்கள் என்பவை ஈமோஜிகளைப் போன்ற குறியீடுகள். ஈமோஜிகளில் பல்வேறு உணர்வுகளைப் பிரதிபலிக்கும் விதமாக உருவங்கள் இருக்கும். எமோடிகான்களில் உருவங்களுக்குப் பதிலாக  நிறுத்தற்குறிகள், எழுத்துக்கள் மற்றும் எண்கள் ஆகியவைகளினால் அமைக்கப்பட்ட  பொதுவாக ஒவ்வொரு வகை உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்தும் விதத்தில், சித்திர சின்னங்களாக  – உணர்ச்சிச் சின்னங்களாக அமைந்திருக்கும்.